Zraniona miłość (tur. Vatanım Sensin, dosłownie Jesteś Moją Ojczyzną) – turecki serial obyczajowy wyprodukowany przez wytwórnię O3 Production. W rolach głównych występują Halit Ergenç i Bergüzar Gökçe Korel.
Premiera serialu odbyła się w Turcji 27 października 2016 na antenie Kanal D, zaś zakończenie miało miejsce 7 czerwca 2018. W Polsce emitowana była pierwsza seria od 4 maja 2017 do 20 września 2017 na kanale TVP1.
Monolog wprowadzający Wygłoszony w czasie pierwszej sceny serialu (szturmu armii osmańskiej na greckie okopy) przez dowódcę 21 Pułku Piechoty majora Cevdeta:
Fabuła Akcja pierwszej serii rozpoczyna się podczas I wojny bałkańskiej (7–8 listopada 1912 – kapitulacja Salonik), zaś główny wątek pierwszej serii mieści się między 13 maja 1919 (na dwa dni przed rozpoczęciem okupacji Izmiru przez Greków) a 23 kwietnia 1920 (otwarcie Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Turcji) w trakcie wojny o niepodległość Turcji. Major osmańskiej armii Cevdet to wielki patriota, który powraca po zwycięstwie z grecką armią do domu w Salonikach. Po przybyciu na miejsce witany jest przez przyjaciela Tevfika, żonę, matkę i dzieci. Następnego dnia Cevdet dowiaduje się, że grecka armia niebawem dotrze do Salonik. Nagłe wezwanie majora na front i następujące po tym wydarzenia doprowadzą do rozpadu rodziny...
Druga seria dzieje się pomiędzy zawarciem traktatu pokojowego w Sèvres (10 sierpnia 1920) a zakończeniem wojny grecko-tureckiej we wrześniu 1922 r. Ukazana jest tam służba Cevdeta w greckiej armii u boku generała Filiposa, sytuacja jego rodziny oraz bliskich dla Cevdeta szpiegów podczas trwania konfliktu pomiędzy tymi narodami.
Nawiązania historyczne Inspiracją do stworzenia serialu była prawdziwa historia działającej w Izmirze, podczas greckiej okupacji, siatki wywiadowczej kemalistycznych Sił Narodowych. Kierował nią kpt. Mustafa Mümin Efendi, były oficer armii osmańskiej znany ze swojego patriotyzmu. Wykorzystując swoje rodzinne koligacje oraz kochankę zdołał nawiązać dobre stosunki z greckimi oficerami, od których pozyskiwał cenne dla Turków informacje o planach przeciwnika. Przez swoje dobre stosunki z Grekami rodacy traktowali Mümina Efendi jak zdrajcę.
Obsada Halit Ergenç – Cevdet Bergüzar Gökçe Korel – Azize Onur Saylak – Tevfik Şebnem Hassanisoughi – Eftelya Celile Toyon – Hasibe Miray Daner – Hilal Pınar Deniz – Yıldız Kubilay Aka – Ali Kemal Mert Denizmen – Yinon Steiner Aslı Omağ – Marika Hakan Salınmış – Eşref Yasemin Szawlowski – Eleni Boran Kuzum – Leon Papadopoulos Baki Davrak – Vasili Papadopoulos Senan Kara – Veronica Papadopoulos Emre Şen – Hacimihalis Ahmet Tansu Taşanlar – Hasan Can Kolukısa – Christo Turgut Tunçalp – Hasan Genco Özak – Mehmet Fatih Artman – Yakup Ahmet Uğur Say – Lütfü Selma Ergeç – Halide Edip Okan Yalabık – Charles Hamilton Levent Can – Filipos Ufuk Bayraktar – Dağıstanlı Berker Güven – Aleksi
Bohaterowie Turcy: Cevdet Bej (ur. 22 października 1879 w Salonikach) – syn Hasibe i poległego w boju starszego kapitana Abbasa Efendiego (syna Osmana Efendiego, który zginął na Krymie). Mąż Azize, ojciec Yildiz i Hilal oraz przybrany ojciec Alego Kemala. Absolwent salonickiej szkoły wojennej, weteran walk z albańskimi powstańcami, Grekami oraz Włochami, major armii osmańskiej, patriota. W 1912 dowódca 21 pułku piechoty, kiedy wojna doszła do jego rodzinnego miasta, ciężko raniony przez Tevfika trafił do greckiego obozu dla jeńców wojennych. W 1918 odnalazł go poznany przed sześcioma laty w Salonikach Eszref Pasza i wykreował jako zdrajcę ojczyzny (w celu przeniknięcia w szeregi Greków). 15 maja 1919 Cevdet przybył wraz z wojskami okupacyjnymi do Izmiru jako pułkownik greckiej armii co spotkało się z potępieniem i odrzuceniem przez rodzinę. W późniejszym czasie wiąże się z Siłami Narodowymi Mustafy Kemala Paszy za sprawą kapitana Yakupa, w greckiej armii osiąga rangę generalską, zaś w Siłach Narodowych pułkownika. Jego największą słabością jest rodzina, która wielokrotnie staje na jego drodze. Postać Cevdeta jest inspirowana historyczną postacią Mustafy Mümina Aksoya, który na rozkaz Mustafy Kemala udaje zdrajcę przenikając do greckiego sztabu w Izmirze. Siostra Azize (ur. ok. 1882 w Salonikach) – żona Cevdeta, matka Yildiz i Hilal oraz przybrana matka Alego Kemala. Po śmierci Cevdeta wyjechała wraz z dziećmi i teściową do Izmiru na przedśmiertne polecenie męża. Kiedy po 7 latach jej mąż powrócił jako grecki pułkownik nie pogodziła się z tym odrzucając ukochanego. Angażuje się społecznie i politycznie stając się głosem kobiet Izmiru. Pozostaje pod silnym wpływem Tevfika widząc w nim szczerego patriotę, bohatera wojennego oraz najlepszego przyjaciela męża, którego „pochowała” w Salonikach. Tevfik Bej/Pasza – pochodzący z Salonik komendant osmańskiej żandarmerii w Izmirze w stopniu pułkownika. Przed laty najlepszy przyjaciel Cevdeta, którego potajemnie zdradził w Salonikach w 1912. Jego głównym celem jest przeżyć i wyjść zwycięsko toteż w czasie I wojny bałkańskiej wraz z dowódcą dywizji posuwają się do zdrady sprzedając miasto Grekom. W Izmirze jednocześnie utrzymuje romans z grecką śpiewaczką Eftalyą oraz zaleca się do Azize. Przywłaszczył niemiecką broń ukrytą przez Turków szykujących się do powstania przeciw okupantowi jako polisę na życie. W późniejszym okresie powiązany z brytyjskim szpiegiem, członkiem komisji państw ententy Williamem Charlsem Hamilltonem, który załatwia mu przez znajdujący się pod brytyjską kontrolą rząd sułtański w Stambule awans na generała majora. Ali Kemal (Dimitros Papadopoulus) – pierworodny syn Veroniki i Vasilija, po spaleniu rodzinnej wioski przez starszego kapitana Eszrefa jako niemowlę odnalazł go przybywający przypadkiem do wsi Cevdet. Razem z Azize zajął się jego wychowaniem nadając mu imiona swojego zmarłego w dzieciństwie brata. Ali Kemal dowiaduje się o tym, że został przygarnięty kiedy Grecy zdobywają Saloniki jednak nie poznaje prawdy o losach rodziców. W Izmirze większość czasu spędza w tawernie na piciu i bójkach, cierpi z nieodwzajemnianej miłości do starszej z przybranych sióstr, Yildiz. Ustatkowuje się stopniowo rozpoczynając pracę u Steinera, przejmując tawernę oraz wstępując w szeregi lokalnego ruchu oporu. Nie zapomina jednak o Yildiz, jako jedyny z całej rodziny broni choć nie pochwala występków siostry. Jego zaginiona matka, Veronika, nigdy nie zapomniała o synu licząc, że jakimś cudem przeżył. Również Vasili tęskni za Dimitrim, co objawia się w chęci zemsty poprzez zniewolenie i gnębienie Turków. Yildiz – starsza córka Azize i Cevdeta (pierworodne dziecko), jej imię z tureckiego oznacza gwiazdę i nadano je na cześć flagi państwa osmańskiego. Do rodzinnych tradycji patriotycznych podchodzi z rezerwą, niechęcią, niekiedy nawet z wrogością. Myśli tylko o sobie i swojej urodzie, odrzuca uczucia Alego Kemala, podrywa Leona. W końcu jednak jej stosunek do brata zmienia się, odwzajemnia jego miłość, a także zniechęca się do okupacji. Jako jedyna z całej rodziny nie traktuje ojca jak wroga i zdrajcę akceptując go w greckim mundurze. Hilal – najmłodsze z dzieci Azize i Cevdeta, po jej urodzeniu ojciec wydał przyjęcie, na którym obecnych była większość mieszkańców Salonik. Jej imię z tureckiego oznacza półksiężyc i nadane zostało na cześć flagi imperium. Hilal po domniemanej śmierci ojca postanowiła pójść w jego ślady stając się gorącą turecką patriotką. Pod męskim imieniem Halit Ikbal pisze patriotyczne artykuły, które następnie wraz z przyjaciółmi drukuje i rozprowadza po Izmirze. Podobnie jak siostra zakochana w sobie, a także w ojczyźnie. Przez długi czas odrzucała miłość Leona do niej traktując chłopaka jak okupanta, ciemiężyciela narodu tureckiego, lecz w końcu ulega jego uczuciom. Hasibe – wdowa po starszym kapitanie Abbasie, matka zmarłego w wieku 5 lat Alego Kemala oraz Cevdeta. Razem z mężem wychowała syna w duchu patriotyzmu czego skutkiem było pójście Cevdeta w ślady ojca i dziadka zapisując się do szkoły wojskowej i rozpoczęcie kariery oficerskiej. Podobnie jak Azize, Hilal i Ali Kemal nie akceptuje Cevdeta jako oficera greckiej armii, wyrzeka się go. Hasibe stanowi oparcie dla całej rodziny, potrafi pogodzić skłócone siostry, a synową traktuje jak rodzoną córkę. Eszref Pasza (zm. wrzesień 1919) – były oficer armii osmańskiej w stopniu starszego kapitana. Organizator ruchu partyzanckiego w okolicy Izmiru. W 1912 uratował Cevdeta przed śmiercią wciągając go w niebezpieczną grę, której skutkiem (z powodu spóźnienia Cevdeta i nieoczekiwanego ruchu Tevfika) było znalezienie się majora w obozie jenieckim oraz siedmioletnie odcięcie od ukochanej rodziny. Odnalazł go poprzez jeńca sierżanta Iliasa, za którego pośrednictwem umieścił Cevdeta w greckiej armii. Początkowo sceptycznie nastawiony do planu Mustafy Kemala Paszy, tj. zjednoczenia pod jego dowództwem wszystkich oddziałów, Eszref kieruje się egoizmem, widząc w sobie jedynego prawowitego przywódcę ruchu oporu w tej części Anatolii. Ostatecznie jednak poddaje się pod komendę Mustafy Kemala Paszy. W przeszłości usunięty z osmańskiego wojska prawdopodobnie przez spalenie greckiej wioski pod koniec XIX wieku (w serialu mieszkał w niej Vasili z rodziną, a fakt domniemanej śmierci syna generała, Dimitra, przyczynił się do zmiany osobowości Papadopoulusa oraz jego nienawiści do Turków). Binbir Surat (Człowiek bez twarzy) Yakup – kapitan Sił Narodowych, wysłany przez Mustafę Kemala do Izmiru w charakterze szpiega oraz śledzenia samowolnej walki Eszrefa Paszy. Zgodnie z poleceniem Kemala Paszy udaje mu się przeciągnąć na stronę Sił Narodowych Cevdeta. Obu oficerów połącza przyjaźń i braterstwo broni, Yakup zostaje łącznikiem Cevdeta z dowództwem. Także z jego rozkazu nawiązuje kontakt z komórką ruchu oporu dowodzoną przez Mehmeda obejmując nad nimi nadzór i komendę. W 1920 zostaje deputowanym do parlamentu tureckiego. Mehmed – weteran spod Canakkale, brat zabitego przez Leona dziennikarza Hasana Tahsina. Mehmed przyjeżdża do Izmiru na wieść o śmierci brata i przysięga pomścić go walcząc z Grekami. Dołącza do współpracowników brata, Hilal oraz muzyków z tawerny, z którymi podporządkowuje się Siłom Narodowym. Osman – muzyk z tawerny Hadżimichalisa, współpracownik Hasana Tahsina, przyjaciel Hilal, członek ruchu oporu. Haydar (zm. 1919) – muzyk z tawerny Hadżimichalisa, współpracownik Hasana Tahsina, przyjaciel Hilal, członek ruchu oporu. Zginął zabity przez Stavrosa w czasie próby uratowania tureckiej flagi. Lütfü – najmłodszy z muzyków z tawerny Hadżimichalisa, współpracownik Hasana Tahsina, przyjaciel Hilal. Początkowo odmawia wstąpienia do Armii Narodowej pod okiem Yakupa, chce kontynuować walkę bezkrwawą na odezwy patriotyczne Koniec końców. Uważany przez przyjaciół za tchórza, zyskuje ich uznanie kiedy torturowany przez Stavrosa milczy i kpi z okupantów, ostatecznie przystąpił do ruchu oporu. Mustafa Sami (zm. 1919) – ordynator szpitala w Izmirze, krewny Eszrefa Paszy. Ogólnie szanowany przez mieszkańców Izmiru, członek ruchu oporu. Zgodnie z poleceniem wuja wbrew własnej woli zaręczył się z Yildiz, która wydała go greckiej armii. Ölmez (Nieśmiertelny) Hasan – (zm. 1919) ukrywający się od dekady wyjęty spod prawa zbój. Tevfik próbuje dobić z nim targu, śmierć Cevdeta za broń. Jako pierwszy odkrył prawdziwą tożsamość szpiega. Po zamordowaniu przez Greków syna zamierza przystąpić do Eszrefa Paszy. Otruty przez Mustafę Samiego na rozkaz Eszrefa.