Marie-Eugène-Melchior, wicehrabia de Vogüé (ur. 25 lutego 1848 w Nicei, zm. 29 marca 1910 w Paryżu) – francuski dyplomata, pisarz oraz krytyk literacki.
Urodził się w Nicei, we Francji. Brał udział w wojnie francusko-pruskiej. Po zakończeniu wojny wstąpił do służby dyplomatycznej III Republiki Francuskiej. Pełnił funkcję attaché w Imperium Osmańskim i Egipcie, a następnie sekretarza ambasady w Petersburgu. Zrezygnował w 1882 roku. W latach 1893–1898 pełnił funkcję przedstawiciela Ardeche we francuskim Zgromadzeniu Narodowym.
Jako pisarz współpracował z Revue des Deux Mondes od 1873 roku, Na jego łamach opublikował Voyage en Syrie et en Palestine. Zrobił wiele, aby obudzić francuskie zainteresowanie intelektualnym życiem innych krajów, zwłaszcza Rosji. De Vogüé był praktycznie pierwszym, który zwrócił uwagę Francuzów na Fiodora Dostojewskiego. Wielu uważa, że esej de Vogüé jest pierwszym ważnym badaniem pracy pisarza.
W 1888 r. został członkiem Akademii Francuskiej (zajmował fotel 39).
Wybrane prace Syrie, Palestine, Mont-Athos, 1876 Histoires orientales, 1880 Les Portraits du siècle, 1883 Le Roman russe, 1886 Spectacles contemporains, 1891 Notes sur le Bas-Vivarais, 1893 Cœurs russes, 1894 Jean d’Agrève, 1897 Les morts qui parlent, 1899 Le Maître de la mer, 1903 Sous l’horizon, 1904 Journal du vicomte Eugène-Melchior de Vogüé: Paris, Saint-Pétersbourg 1877–1883, 1932
Przypisy
Kategoria:Członkowie Akademii Francuskiej Kategoria:Francuscy dyplomaci Kategoria:Francuscy krytycy literaccy Kategoria:Francuscy orientaliści Kategoria:Francuscy prozaicy XIX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Nicei Kategoria:Pisarze związani z Niceą Kategoria:Prozaicy francuskojęzyczni Kategoria:Urodzeni w 1848 Kategoria:Zmarli w 1910