Dinitrobenzen, dwunitrobenzen – aromatyczny związek chemiczny, nitrowa pochodna benzenu, o wzorze . Silnie toksyczna substancja, wykorzystywana jako materiał wybuchowy i półprodukt do syntezy chemicznej.
Właściwości fizykochemiczne Ma trzy izomery:
Wszystkie są substancjami krystalicznymi o barwie jasnożółtej.
Temperatura topnienia o-dinitrobenzenu wynosi 118 °C, m-dinitrobenzenu – 91 °C, a p-dinitrobenzenu – 172 °C. Temperatura wrzenia wynosi odpowiednio 319 °C, 303 °C i 299 °C. Handlowy dinitrobenzen składa głównie z odmiany meta, z około ośmioprocentową domieszką pozostałych izomerów. Mieszanina taka topi się w temperaturze ok. 80–82 °C. Dinitrobenzen stosowany do celów wojskowych winien mieć wyższą temperaturę topnienia, ok. 88–89 °C.
Maksymalna prędkość detonacji dinitrobenzenu wynosi 6100 m/s, wydęcie w bloku ołowianym – 250 cm³.
Zastosowanie W czasie I wojny światowej wykorzystywany przez Rosję i Niemcy do napełniania amunicji (odpowiednio: min i pocisków)
Przypisy
Kategoria:Kruszące materiały wybuchowe Kategoria:Nitrozwiązki Kategoria:Związki aromatyczne