Wybory parlamentarne we Francji w 2017 roku – wybory do Zgromadzenia Narodowego, w których pierwsza tura odbyła się 11 czerwca 2017, a druga 18 czerwca 2017. Wybranych zostało 577 parlamentarzystów na XV kadencję Zgromadzenia Piątej Republiki (od 1958). Wybory odbyły się miesiąc po wyborach prezydenckich, w których zwyciężył kandydat klubu En Marche Emmanuel Macron, pokonując w drugiej turze kandydatkę Frontu Narodowego Marine Le Pen. Były to pierwsze wybory, gdzie w drugiej turze nie znalazł się przedstawiciel socjalistów ani gaullistów.
Kampania wyborcza Walka Robotnicza Walka Robotnicza zapowiedziała wystawienie kandydatów w 553 okręgach wyborczych, z czego 539 w metropolitarnej Francji, 6 w Réunion, 4 na Martynice oraz 4 w Gwadelupie.
Francja Niepokorna Francja Niepokorna – polityczny ruch założony przez Jean-Luca Mélenchona (kandydata, który uzyskał ponad 19% poparcia w wyborach prezydenckich) wystawił kandydatów we wszystkich 577 okręgach wyborczych.
Francuska Partia Komunistyczna (PCF) Mimo że Francuska Partia Komunistyczna formalnie poparła kandydaturę Mélenchona w wyborach prezydenckich, wystawiła kandydatów w wyborach parlamentarnych. Po porażce Mélenchona w pierwszej turze wyborów prezydenckich, Pierre Laurent wezwał Francję Niepokorną do sojuszu, jednakże rozmowy o wspólnym starcie nie przyniosły skutku i 9 maja Francja Niepokorna ogłosiła, że wystartuje w wyborach bez sojuszu z PCF.
Europa Ekologia – Zieloni (EELV) W zamian za poparcie kandydata PS Benoît Hamona w wyborach prezydenckich, Partia Socjalistyczna zagwarantowała EELV 42 miejsca w wyborach parlamentarnych. EELV zobowiązała się nie wystawiać kandydatów w 53 okręgach wyborczych.
Partia Socjalistyczna (PS) Partia wystawiła własnych kandydatów w 400 okręgach, reszta okręgów zostanie przydzielona EELV, Lewicowej Partii Radykalnej (PRG) oraz innym koalicjantom.
La République En Marche! i MoDem En Marche! – ruch założony przez prezydenta Francji Emmanuela Macrona, planowała wystawić kandydatów we wszystkich 577 okręgach wyborczych, gdzie prawie połowa kandydatów ma pochodzić z organizacji społecznych, drugą połowę mają reprezentować politycy – w tym kobiety mają stanowić połowę. François Bayrou, Ruchu Demokratycznego w wyborach prezydenckich poparł kandydaturę założyciela En Marche!, w zamian przyznanie jego partii 90 miejsc w wyborach. Po zwycięstwie w wyborach prezydenckich Macron zrezygnował z posady szefa En Marche!, a jego rolę jako tymczasowego lidera przejęła Catherine Barbaroux. Ruch wystartował w wyborach pod nazwą „La République En Marche!”, lista z nazwiskami wszystkich kandydatów pojawiła się 11 maja.
Republikanie 2 maja poinformowano, iż szefem kampanii wyborczej Republikanów będzie François Baroin
7 marca biuro wykonawcze Unii Demokratów i Niezależnych poinformowało, iż wystartuje w wyborach w sojuszu z Republikanami, rezerwując 96 okręgów wyborczych (w tym 28, gdzie obecnymi przedstawicielami są przedstawiciele UDI). W 42 okręgach zapowiedziano prawybory między kandydatami UDI oraz Republikanów.
Powstań Francjo Powstań Francjo (partia kandydata w wyborach prezydenckich Nicolasa Dupont-Aignana, zamierza wystawić kandydatów we wszystkich 577 okręgach wyborczych.
Front Narodowy (FN) W grudniu 2016 Front Narodowy skończył początkowe przygotowania do wyborów parlamentarnych. Średni wiek kandydatów to 47 lat, prawie 80% z nich miało już mandat lokalny (np. w radzie miasta). W 2012 tylko 10% miało takie mandaty.
Wyniki wyborów Partie i koalicje I tura II tura Mandaty Głosy % Głosy % % La République En Marche! 28,21 43,06 2 306 308 53,38 Ruch Demokratyczny 4,12 6,06 0 42 42 7,28 Większość prezydencka 32,33 49,12 2 348 350 60,66 Republikanie 15,77 22,23 0 112 112 19,41 Unia Demokratów i Niezależnych 3,03 3,04 1 17 18 3,12 Divers droiteIdentyfikowani z prawicą kandydaci niezależni, kandydaci małych partii oraz ugrupowań regionalnych, a także „dysydenci” z Republikanów oraz Unii Demokratów i niezależnych startujący bez poparcia swoich ugrupowań. 2,76 1,68 0 6 6 1,04 Prawica parlamentarna 21,56 26,95 1 135 136 23,57 Partia Socjalistyczna 7,44 5,68 0 30 30 5,20 Divers gaucheIdentyfikowani z lewicą kandydaci niezależni, kandydaci małych partii oraz lewicowych ugrupowań regionalnych, a także „dysydenci” z Partii Socjalistycznej i Lewicowej Partii Radykalnej startujący bez poparcia swoich ugrupowań. 1,60 1,45 1 11 12 2,08 Lewicowa Partia Radykalna 0,47 0,36 0 3 3 0,52 Lewica parlamentarna 9,51 7,49 1 44 45 7,80 Francja Niepokorna 11,03 4,86 0 17 17 2,95 Francuska Partia Komunistyczna 2,72 1,20 0 10 10 1,73 Front Narodowy 13,20 8,75 0 8 8 1,39 Partie regionalne 0,90 0,76 0 5 5 0,87 Partie ekologiczne 4,30 0,13 0 1 1 0,17 Powstań Francjo 1,17 0,10 0 1 1 0,17 Skrajna prawica 0,30 0,10 0 1 1 0,17 Skrajna lewica 0,77 — — — 0 0 0,00 Pozostali 2,21 0,55 0 3 3 0,52 Ogółem 100,00 100,00 4 573 577 100,00 Głosy puste 1,54 6,99 Głosy nieważne 0,67 2,87 Frekwencja 48,70 42,64 Uprawnieni do głosowania — —
Zobacz też Wybory prezydenckie we Francji w 2012 roku Francuscy deputowani do Zgromadzenia Narodowego XIII kadencji
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:2017 we Francji 2017 F