63. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 8, 10 i 12 maja 2018 w Altice Arena w Lizbonie. Gospodarzem konkursu była Portugalia, która zwyciężyła w finale konkursu w 2017 roku. Organizatorami konkursu byli Europejska Unia Nadawców (EBU) i portugalski nadawca publiczny Rádio e Televisão de Portugal (RTP).

Finał konkursu wygrała Netta, reprezentantka Izraela z piosenką „Toy”, za którą otrzymała łącznie 529 punktów w głosowaniu jurorów i telewidzów.

Lokalizacja Miejsce organizacji konkursu Krajowa telewizja RTP otrzymała prawa do organizacji konkursu dzięki wygranej portugalskiego reprezentanta, Salvadora Sobrala, w finale widowiska z 2017. 25 lipca ogłoszono, że 63. konkurs odbędzie się w hali Altice Arena w Lizbonie. lewo|mały|Altice Arena – miejsce organizacji konkursu Budżet na organizację widowiska miał wynieść ok. 30 milionów euro. Krajowy nadawca rozpoczął poszukiwania sponsorów i partnerów, którzy wsparliby przygotowanie konkursu.

Pierwotnie przewidywano, że ceremonia otwarcia konkursu z defiladą uczestników po czerwonym dywanie odbędzie się przy reprezentacyjnej ulicy Lizbony, Rua Augusta w dzielnicy Baixa, ale jej istotną wadą była ograniczona liczba miejsca. W listopadzie ogłoszono, że ceremonia odbędzie się 6 maja 2018 nad brzegiem Tagu, w historycznej dzielnicy Belém, w sąsiedztwie muzeum sztuki współczesnej (Museu Arte Arquitetura Tecnologia; MAAT).

Podobnie jak w poprzednich latach, dla gości i akredytowanych dziennikarzy przygotowano kilka atrakcji, w tym m.in. wioskę eurowizyjną (ang. Eurovision Village; miejsce na spotkania artystów i członków delegacji z fanami imprezy oraz akredytowanymi dziennikarzami) i euroklub (ang. EuroClub; miejsce imprez dla akredytowanych dziennikarzy i fanów). Oba ulokowane były na terenie Placu Handlowego. Przed konkursem miasto zostało udekorowane plakaty i instalacjami związanymi z konkursem.

Proces wyboru miejsca organizacji Po finale konkursu w 2017 pojawiły się doniesienia, jakoby konkurs miał odbyć się w Lizbonie w hali MEO Arena. Organizatorzy nie potwierdzali informacji i ogłosili konkurs. Oprócz Lizbony, o możliwość organizacji widowiska starały się władze miast, takich jak Guimarães, Santa Maria da Feira (potencjalne miejsce organizacji – hala Europarque), Faro, Gondomar (Multiusos Gondomar Coração de Ouro) i Braga (Parque de Exposições de Braga).

25 lipca EBU potwierdziła, że konkurs odbędzie się w Altice Arena (wówczas: MEO Arena) w Lizbonie.

Organizacja Pod koniec listopada o godz. 11:00 czasu środkowoeuropejskiego ruszyła sprzedaż pierwszej puli biletów, obejmującej wejściówki na koncert finałowy oraz poprzedzające go dwie próby kamerowe. Ceny biletów wahały się od ok. 35 do 299 euro. Jak zapowiedzieli organizatorzy, bilety na pozostałe koncerty, w tym m.in. na półfinały oraz próby kamerowe do nich, trafią do sprzedaży w styczniu 2018, po ceremonii losowania półfinałów. W grudniu ruszyła sprzedaż drugiej puli biletów na koncert finałowy, a 5 kwietnia do sprzedaży trafiły ostatnie bilety na koncerty. thumb|Uczestnicy promocyjnego koncertu ESPreParty, organizowanego w Madrycie Producentem wykonawczym konkursu z ramienia RTP został João Nuno Nogueira, w ekipie produkcyjnej znaleźli się również: Paulo Resende, Carla Bugalho, Maria Ferreira, Ola Melzig i Tobias Åberg. Głównym producentem konkursu został Christer Björkman.

Przed koncertami wykonawcy mieli możliwość udziału w kilku eurowizyjnych koncertach promocyjnych: Eurovision Pre-Party w Rydze, London Eurovision Party w Londynie, Eurovision in Concert w Amsterdamie, Israel Calling w Tel Awiwie, ESPreParty w Madrycie i Moscow Eurovision Party w Moskwie.

Projekt grafiki i sceny thumb|Scena konkursowa thumb|Hala Altice Arena w trakcie drugiego koncertu półfinałowego Oficjalne logo oraz slogan konkursu zostały zaprezentowane 7 listopada 2017. Oficjalne logo zawiera slogan All Aboard! (pol. Wszyscy na pokład!) i symbol żółto-niebieskiej muszli. Całość ma nawiązywać do nadmorskiego położenia Portugalii. Organizator zaprezentował dwanaście innych wersji logo, składających się ze sloganu i symboli kojarzących się z oceanem (np. fale, glony, meduza).

W grudniu ujawniono projekt sceny, za który odpowiada Florian Wieder, odpowiedzialny też za stworzenie scen konkursowych w 2011, 2012, 2015 i 2017. Jak podkreślił autor projektu, podczas tworzenia szkicu zainspirował się słowami: „Żegluga” (ang. Navigation), „Morze” (ang. The Sea), „Statki” (ang. The Ships) i „Mapy” (ang. The Maps), nawiązującymi do historii i kultury Portugalii.

Prowadzący thumb|Prowadzące 63. Konkurs Piosenki Eurowizji: Daniela Ruah, Sílvia Alberto, Catarina Furtado i Filomena Cautela 8 stycznia telewizja potwierdziła, że koncerty konkursowe poprowadzą: aktorki Daniela Ruah i Filomena Cautela oraz prezenterki telewizyjne Catarina Furtado i Sílvia Alberto.

Ceremonię otwarcia konkursu na czerwonym dywanie poprowadzili: aktorka Cláudia Semedo, prezenterka radiowa Inês Lopes Gonçalves oraz aktorzy Pedro Granger i Pedro Penim, którzy byli również gospodarzami konferencji prasowych z uczestnikami.

Losowanie półfinałów i kolejność występów mały| Podobnie jak w poprzednich latach, wszystkie kraje uczestniczące, poza tzw. „Wielką Piątką” (czyli Francją, Hiszpanią, Niemcami, Wielką Brytanią i Włochami) oraz gospodarzem (Portugalią), zostały podzielone na tak zwane koszyki, a ich ułożenie było zależne od statystyk głosowania mieszkańców danych państw w poprzednich konkursach. 37 państw zostanie podzielonych na dwa półfinały: 19 krajów wystąpi w pierwszym i 18 krajów w drugim.

Losowanie przydzielające poszczególne kraje do półfinałów odbyło się 29 stycznia 2018 o godz. 13:00 w Ratuszu w Lizbonie. Podczas wydarzenia odbyła się także m.in. ceremonia przekazania insygniów miasta, które z rąk Witalija Kłyczki odebrał Fernando Medina, burmistrz Lizbony. Ceremonię poprowadziły Sílvia Alberto i Filomena Cautela.

W wyniku losowania, oprócz podziału państw na poszczególne półfinały, ustalono, w której połowie każdego z półfinałów wystąpią reprezentanci poszczególnych państw, a także w którym z półfinałów głosować będą finaliści. W wyniku losowania zdecydowano, że w pierwszym półfinale, oprócz państw w nim uczestniczących, głosy oddawać będą mogły Hiszpania, Portugalia i Wielka Brytania, natomiast w drugim – Francja, Niemcy i Włochy.

Koszyk 1 Koszyk 2 Koszyk 3 Koszyk 4 Koszyk 5 Koszyk 6

Macedonia

Szczegółowa kolejność występów w półfinałach została ustalona przez produkcję, a wszystkie numery startowe zostały ujawnione 3 kwietnia. Podczas konferencji prasowych dla uczestników, którzy zakwalifikowali się do finału z rund półfinałowych, wykonawcy wylosowali, w której połowie koncertu finałowego wystąpią na scenie. 11 maja EBU opublikowała kolejność startową występów finalistów. Pozycje startowe ustaliła produkcja konkursu, która „kierowała się gatunkami muzyki, podziałem na solistów i zespoły, użyciem elementów scenografii przez występujących, tempem muzyki i innymi aspektami”.

Występy otwarcia i interwałowe W marcu organizatorzy poinformowali, że gośćmi specjalnymi koncertów eurowizyjnych będą: Salvador Sobral (wykonał m.in. piosenkę „Amar pelos dois”, z którą wygrał Eurowizję 2017), piosenkarki fado Ana Moura i Mariza, zespół Beatbombers, który zagrał podczas parady uczestników, a także DJ Branko i piosenkarz Caetano Veloso. W finale gościnnie na scenie pojawiła się również m.in. Suzy, reprezentantka Portugalii w konkursie 2014.

Przekaz utworów Reprezentanci poruszający problem uchodźców i wojen thumb|Ermal Meta i Fabrizio Moro, reprezentanci Włoch w konkursie podczas konferencji prasowej Tekst piosenki „Mercy” zespołu Madame Monsieur reprezentującego Francję opowiada o dziewczynce o imieniu Mercy, córce nigeryjskich imigrantów, która urodziła się na łodzi, płynącej po Morzu Śródziemnym w czasie kryzysu migracyjnego w Europie.

Reprezentanci Włoch, Ermal Meta i Fabrizio Moro, w tekście swojej piosenki „Non mi avete fatto niente” odnoszą się do tematu wojen toczących się na świecie oraz ataków terrorystycznych, które miały miejsce w Europie (w tekście wspomniano zamachy w Londynie, Paryżu, Nicei, Kairze i Barcelonie). Jak podkreślają wykonawcy, utwór powstał niedługo po zamachu w Manchesterze.

Reprezentanci poruszający problemy społeczne Reprezentująca Izrael Netta w tekście swojej piosenki „Toy” nawiązuje do akcji #MeToo, sama wykonawczyni opisuje utwór jako „piosenkę o sile dla każdego i o prześladowaniu”.

Temat prześladowania został poruszony w tekście piosenki „Who We Are” wykonywanej przez reprezentantki San Marino, Jessikę Muscat i Jenifer Brening.

Przedstawicielka Malty Christabelle w tekście swojej konkursowej propozycji „Taboo” zwraca uwagę na „otwartość na osoby chore psychicznie i chęć pomocy tym osobom”.

W piosence „Stones” zespołu Zibbz reprezentującego Szwajcarię poruszony został temat przemocy cyberprzemocy, a zespół apeluje w niej o „nierzucanie kamieni i pozwolenie ludziom żyć tak, jak chcą”.

Reprezentanci poruszający temat straty bliskiej osoby Tekst piosenki „Viszlát nyár” zespołu AWS z Węgier inspirowany był śmiercią ojca wokalisty Örsa Siklósiego. Jak podkreślił muzyk, przekazem utworu chce zachęcić słuchaczy do „poświęcenia większej uwagi najbliższym, ukochanym osobom”. O zmarłym ojcu śpiewał również przedstawiciel Niemiec Michael Schulte w swojej piosence „You Let Me Walk Alone”. thumb|Reprezentacja Irlandii podczas prób do występu w konkursie Reprezentantka Portugalii Cláudia Pascoal w tekście piosenki „O jardim” opowiedziała o śmierci swojej babci i uczuciach towarzyszących utracie bliskiej osoby (saudade).

Reprezentanci poruszający temat środowisk LGBT Reprezentant Irlandii Ryan O’Shaughnessy w swojej piosence „Together” poruszył temat nieudanego związku. Zarówno w teledysku do utworu, jak i podczas eurowizyjnych występów scenicznych pojawili się dwaj tancerze, Alan McGrath i Kevin O’Dwyer, którzy odegrali rolę pary homoseksualnej.

Wątek solidarności ze środowiskiem LGBT pojawił się również w tekście piosenki „Monsters” Saary Aalto, reprezentantki Finlandii. Homoseksualna piosenkarka śpiewa w utworze o „celebracji własnej tożsamości”, a w oficjalnym teledysku do piosenki wystąpili transpłciowi tancerze i tancerki.

Kontrowersje Podejrzenia o plagiat W stawce konkursowej znalazło się kilka utworów, których autorzy zostali posądzeni o naruszenie praw autorskich: Po publikacji piosenki „Forever”, wykonywanej przez reprezentującego Białoruś Alekseeva, pojawiły się głosy, jakoby kompozycja była łudząco podobna do utworu „Magic Tricks” (heb. קסמים) Gali Atari, a twórcę piosenki, Kiriłła Pawłowa, oskarżano o popełnienie plagiatu. Po finale eliminacji utwór doczekał się kilku nowych aranżacji. Utwór „Crazy”, z którym Chorwację reprezentowała Franka Batelić, zdaniem niektórych ma niemal identyczny podkład muzyczny do piosenki „Ceea ce iubim” rumuńskiego piosenkarza Gueza, opublikowanej kilka dni przed premierą eurowizyjnej propozycji Chorwatki. Rumuński wykonawca oskarżył Chorwatkę o popełnienie plagiatu. W oficjalnym oświadczeniu, wydanym przez Siniša Bevanda, menedżera Franki Batelić, wyjaśniono, że twórcą obu piosenek jest Denis Mevlja (Denzel Beats), który sprzedał prawa do linii melodycznej rumuńskiemu piosenkarzowi, wcześniej nagrywając piosenkę eurowizyjną. W piosence „Crazy” doszukiwano się także podobieństw do utworów „Stop!” Sam Brown i „Zemer ku je” albańskiej piosenkarki Denisy Gjezo.

Przedpremierowe publikacje konkursowych piosenek