Twierdzenie Bartle’a-Gravesa – w analizie funkcjonalnej, twierdzenie udowodnione przez R. G. Bartle’a i L.M. Gravesa w 1952R. G. Bartle and L. M. Graves, Mappings Between Function Spaces, Trans. Amer. Math. Soc. 72 (1952), 400–413., które mówi, że dla każdego suriektywnego operatora liniowego
pomiędzy przestrzeniami Banacha istnieje taka funkcja ciągła
że
Teza twierdzenia nie zachodzi dla suriektywnych odwzorowań dwuliniowychC. Fernandez, A counterexample to the Bartle–Graves selection theorem for multilinear maps, Proc. Amer. Math. Soc. 126 (1998), 2687–2690..
Przypisy
Kategoria:Teoria operatorów na przestrzeniach Banacha Bartle’a-Gravesa