Tadeusz Franciszek Wirth (ur. 9 marca 1897 w Przemyślu, zm. 15 grudnia 1985Karolina Grodziska, Polskie groby na cmentarzach Londynu, Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 1995, s. 403.) – pułkownik artylerii Polskich Sił Zbrojnych.
Życiorys Urodził się 9 marca 1897. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. W korpusie oficerów administracji dział gospodarczy został awansowany na stopień porucznika ze starszeństwem z dniem 1 października 1920, a następnie na stopień kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W 1923, 1924 był oficerem Okręgowego Zakładu Gospodarczego I. Przeniesiony do korpusu oficerów artylerii został zweryfikowany w stopniu kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. Na przełomie lat 20. i 30. był oficerem 30 pułku artylerii polowej we Włodawie. W czerwcu 1933 został przeniesiony do 9 Dywizji Piechoty w Siedlcach. 27 czerwca 1935 został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 1. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W sierpniu tego roku został przeniesiony do 9 pułku artylerii lekkiej w Siedlcach na stanowisko dowódcy dywizjonu. W marcu 1939 nadal pełnił służbę w 9 pal na stanowisku II zastępcy dowódcy pułku (kwatermistrza).
W obliczu zagrożenia wybuchem konfliktu zbrojnego został mianowany dowódcą III dywizjonu 61 pułku artylerii lekkiej, sformowanego dla 41 Dywizji Piechoty (rezerwowej) i następnie przydzielonego do 51 pułku artylerii lekkiej w składzie 39 Dywizji Piechoty (rezerwowej)Karol Lucjan Galster, Księga pamiątkowa artylerii polskiej 1914–1939, Londyn 1975, s. 310.. Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej. Później został oficerem Polskich Sił Zbrojnych. Uczestniczył w kampanii włoskiej, w tym brał udział w bitwie pod Monte Cassino, w stopniu podpułkownika, następnie pułkownika dowodząc 5 Wileńskim pułkiem artylerii lekkiej do 1 maja 1945.
Jego żona pochodziła z ziemiaństwa, przed 1939 zamieszkiwali w jej rodzinnej posiadłości na wschód od Włodawy, mieli syna Andrzeja Wirtha (ur. 1927), teatrologa. Po zakończeniu II wojny światowej Tadeusz Wirth przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii, zamieszkując w Londynie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari nr 196 Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 8786 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (31 maja 1977) Srebrny Krzyż Zasługi (18 marca 1932) „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”. Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino nr 20711 (1944) Krzyż Kawalerski Orderu Gwiazdy Rumunii (przed 1924) Odznaka Honorowa Koła Lwowian (1977)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Przemyślu Kategoria:Ludzie związani z Włodawą Kategoria:Majorowie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Monte Cassino Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 9 Pułku Artylerii Lekkiej (II RP) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii Kategoria:Pułkownicy artylerii Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Uczestnicy bitwy o Monte Cassino 1944 Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1985 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej Kategoria:Dowódcy pułków artylerii Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Oficerowie 5 Wileńskiego Pułku Artylerii Lekkiej