Błękit toluidynowy – organiczny związek chemiczny, pochodna 1,4-tiazyny, barwnik tiazynowy o charakterze soli. W temperaturze pokojowej jest to zielony proszek o brązowym połysku.
Zastosowanie Znajduje zastosowanie jako barwnik w biologii, zwłaszcza jako barwnik histologiczny. . Błękit toluidynowy uwidacznia struktury komórkowe przy barwieniu osadu moczu oraz mastocytów w wycinkach skóry, ze względu na obecność heparyny w zasadochłonnych ziarnach w cytoplazmie.
Dawniej błękit toluidynowy stosowano jako lek przeciwkrwotoczny przy przedawkowaniu heparyny i w krwawieniach, zwłaszcza z macicy, oraz środek diagnostyczny w badaniu testowym. Jednakże ze względu na objawy niepożądane ograniczono jego stosowanie i dziś stosowany jest m.in. do barwienia in vivo zmian śluzówki jamy ustnej jako badanie przesiewowe w celu wytypowania zmian do dalszej diagnostyki w kierunku raka jamy ustnej, śluzówki przełyku, dróg rodnych. Co do rakotwórczości błękitu toluidynowego rezultaty badań są niejednoznaczne.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Aminy aromatyczne Kategoria:Barwniki stosowane do wybarwiania preparatów biologicznych Kategoria:Barwniki tiazynowe Kategoria:Chlorki organiczne