Szmaragdolotka białodzioba (Psittacara labati) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae). Występował endemicznie na Gwadelupie, ostatni raz stwierdzony w 1750. Wymarły. Nie zachowały się żadne okazy.
Taksonomia Gatunek opisał jako pierwszy Jean-Baptiste Labat w 1742; papugi te żyły na Gwadelupie. Naukowo opisał szmaragdolotkę białodziobą Walter Rothschild na łamach „Bulletin of the British Ornithologists’ Club” w 1905. Nadał jej nazwę Conurus labati. Obecnie (2021) akceptowaną przez BirdLife International nazwą jest Psittacara labati. Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny nie uznaje tego gatunku (2025). Nie zachowały się żadne okazy muzealne.
Charakterystyka Jedyny znany opis sporządził Labat w 1742:
Do wydanego w 1907 dzieła Extinct Birds Rothschilda załączona była tablica barwna autorstwa Keulemansa z rekonstrukcją wyglądu szmaragdolotki białodziobej.
Status IUCN uznaje szmaragdolotkę białodziobą za gatunek wymarły (EX, Extinct). Gatunek opisano w 1742. Du Tertre w 1654 i 1667 wspomniał o zielonych papugach żyjących na Gwadelupie; miały być rozmiarów sroki. James C. Greenway uznał, że opis mógł dotyczyć właśnie szmaragdolotki białodziobej. Hughes w 1750 również odnotował na Gwadelupie małe, zielone papugi (papugę określił Parakite). Hipoteza, jakoby szmaragdoltki białodziobe miały być w istocie zbiegłymi z niewoli szmaragdolotkami kubańskimi (P. euops), raczej nie jest prawdziwa, bowiem papugi te mają czerwień na skrzydłach, zaś szmaragdolotki białodziobe nie. Do wymarcia najprawdopodobniej przyczynił się odłów.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Kategoria:Papugowate Kategoria:Wymarłe papugowe Kategoria:Wymarłe ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Wymarłe ptaki holocenu Kategoria:Fauna endemiczna Gwadelupy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1905 roku Kategoria:Taksony opisane przez Waltera Rothschilda