225 lat Mennicy Warszawskiej – kolekcjonerska moneta bimetaliczna o nominale złotych, wyemitowana przez Narodowy Bank Polski 1 lutego 1991 r. zarządzeniem z 28 grudnia 1990 r. Z formalnego punktu widzenia, przestała być prawnym środkiem płatniczym z dniem denominacji z 1 stycznia 1995 roku, rozporządzeniem prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 18 listopada 1994 (Monitor Polski nr 61 poz 541).
Awers W centralnym punkcie umieszczono godło – orła w koronie, po bokach orła rok 1991, dookoła napis „RZECZPOSPOLITA POLSKA”, na dole napis „ZŁ 20000 ZŁ”, pod łapą orła znak mennicy w Warszawie.
Rewers Na tej stronie monety znajduje się ozdobny monogram z koroną, wokół niego data 1766, dookoła napis „225 LAT MENNICY WARSZAWSKIEJ”.
Nakład Monetę wybito w Mennicy Państwowej, stemplem lustrzanym, na krążku bimetalicznym (mosiądz manganowy na zewnątrz, miedzionikiel wewnątrz), o średnicy 32,1 mm, o masie 9,45 grama, z rantem na przemian ząbkowanym i gładkim, w nakładzie sztuk, według projektu St. Wątróbskiej-Frindt.
Opis Była to pierwsza moneta bimetaliczna wybita przez mennicę w Warszawie. Moneta była trzecią z rzędu upamiętniającą rocznice założenia mennicy przez Stanisława Augusta Poniatowskiego. Jej poprzedniczkami były: okolicznościowa dziesięciozłotówka z 1966 w miedzioniklu (tzw. mała Kolumna Zygmunta) z napisem na rancie: „W DWUSETNĄ ROCZNICE MENNICY WARSZAWSKIEJ”, dwustuzłotowa próba kolekcjonerska z 1986 w miedzioniklu z Władysławem I Łokietkiem i napisem na rancie „220 LAT MENNICY W WARSZAWIE”.
Wersje próbne Istnieje wersja tej monety należąca do serii próbnej w niklu, wybita w nakładzie 500 sztuk.
Zobacz też 10 złotych 1966 Kolumna Zygmunta
Przypisy
1991 mennica 225 lat Kategoria:Monety kolekcjonerskie (1972–1994)