Pleiochaeta setosa (Kirchn.) S. Hughes – gatunek workowców. Patogen wywołujący u łubinu chorobę o nazwie brunatna plamistość liści łubinu.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Incertae sedis, Incertae sedis, Incertae sedis, Incertae sedis, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy zdiagnozował go w 1892 r. Emil Otto Oskar von Kirchner, nadając mu nazwę Ceratophorum setosum. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu Stanley John Hughes w 1951 r. Anamorfa znana jest jako Ceratophorum setosum. Dawniej zaliczana była do grzybów niedoskonałych. Dla teleomorfy nie określono bliżej jej taksonomii, wiadomo tylko, że należy do grzybów workowych.
Morfologia Grzyb mikroskopijny. Tworzy szare, oliwkowe brązowe lub czarne kolonie. Grzybnia głównie zanurzona. Konidiofory wyrastają z niej pojedynczo, zazwyczaj są nierozgałęzione, elastyczne, często kolankowate, blado oliwkowe lub oliwkowo brązowe, gładkie, sedymentowane. Komórki konidiotwórcze poliblastyczne, zygzakowate. konidia oddzielają się grupami pozostawiając okrągłe, szerokie i płaskie blizny. Pojedyncze konidium ma kształt od elipsoidalnego do cylindrycznego, ściętą podstawę, jest proste lub nieco zakrzywione, gładkie i ma rozmiar 60–90 × 14–22 μm. Posiada zazwyczaj 5 poprzecznych przegród, czasami 4 lub 6–8. Komórki na obydwu końcach są hialinowe, komórki środkowe mają barwę od słomkowej do żółtobrązowej. Na wierzchołkowej komórce jest 3 lub więcej hialinowych przyczepek o długości do 100 μm. Są zazwyczaj pojedyncze, czasami rozgałęzione.
Występowanie i siedlisko Jest szeroko rozpowszechniony w Europie, występuje także w Afryce Południowej, Azji (Izrael, Japonia, Malezja, Sri Lanka), Australii, południowo-wschodnich rejonach USA, w Brazylii.
Pasożytuje na roślinach należących do rodzajów: klekotnica, Cytisus, łubin, seradela i fasola, szczodrzeniec, złotokap.
Przypisy
Kategoria:Pezizomycotina Kategoria:Mykobiota Polski