Wskaźnik Allgӧwera (in. wskaźnik wstrząsu ) – stosunek częstości tętna do skurczowego ciśnienia tętniczego, pozwalający w przybliżeniu określić stopień ciężkości wstrząsu.
Historia Wskaźnik Allgöwera został wprowadzony w 1967 roku przez szwajcarskich lekarzy Martina Allgöwera i Christiana Burriego.
Wzór matematyczny Wzór na wskaźnik Allgöwera, gdzie częstotliwość tętna (HR) jest podana jako liczba wyczuwanych uderzeń w ciągu minuty (/min), a skurczowe ciśnienie tętnicze (SBP) w milimetrach słupa rtęci (mmHg):
Interpretacja wskaźnika Allgӧwera Rozpoznanie Wartość wskaźnika Allgӧwera wg Mutschlera wg Larsena wg Sowy Bez wstrząsu Zagrażający wstrząs Rozwinięty wstrząs brak danych Ciężki wstrząs brak danych Duża utrata krwi brak danych brak danych
Znaczenie kliniczne Wskaźnik Allgӧwera tylko w przybliżeniu pozwala określić stopień ciężkości wstrząsu, natomiast pozwala oszacować ryzyko wczesnego zgonu oraz potencjalne zapotrzebowania na transfuzję krwi. Wskaźnik Allgӧwera jest używany w medycynie ratunkowej do oceny utraty krwi oraz ciężkości wstrząsu hipowolemicznego. Analiza pacjentów niemieckiego rejestru TraumaRegister DGU wykazała wzrost ryzyka wczesnego zgonu u pacjentów po urazach z 10,9% u tych, u których wynosił on < 0,6, do 39,8% u tych, u których jego wartość była wyższa niż 1,4.
Przypisy
Kategoria:Anestezjologia Kategoria:Diagnostyka medyczna Kategoria:Medycyna ratunkowa