Dywizja Pancerna Holstein (niem. Panzer-Division Holstein) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej, rozbita przez wojska Armii Czerwonej i ludowego Wojska Polskiego.
Historia dywizji Dywizję sformowano 10 lutego 1945 w Danii z części 233 Rezerwowej Dywizji Pancernej oraz oddziałów alarmowych. Była słabo wyposażona (45 czołgów) i nie spełniała wymagań etatowych dywizji pancernej. Już w lutym 1945 walczyła pod Stargardem i Kołobrzegiem. Rozbita została w czasie bitwy w rejonie Trzebiatowa przez Armię Czerwoną i ludowe Wojsko Polskie. Niedobitki obsadziły odcinek frontu na Odrze pod Szczecinem. 6 kwietnia 1945 została rozwiązana, jej poddziały wchłonęła 18 Dywizja Grenadierów Pancernych, natomiast sztab posłużył do sformowania Dywizji Pancernej Clausewitz.
Dowódca dywizji płk Joachim Hesse
Struktura organizacyjna 44 batalion pancerny 139 pułk grenadierów pancernych 142 pułk grenadierów pancernych 144 pułk artylerii pancernej 44 pancerny batalion rozpoznawczy 144 batalion niszczycieli czołgów 144 pancerny batalion inżynieryjny pancerna kompania łączności 144 armijny batalion przeciwlotniczy dywizyjne oddziały zaopatrzeniowe
Przypisy
Bibliografia
Leksykon Wehrmachtu – Dywizja Pancerna Holstein
Kategoria:Dywizje pancerne III Rzeszy Kategoria:Niemieckie jednostki pancerne utworzone w 1945 Kategoria:Niemieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1945