SM UB-52 – niemiecki okręt podwodny typu UB III zbudowany w stoczni Blohm & Voss (Werk 297) w Hamburgu w roku 1917. Zwodowany 8 marca 1917 roku, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 9 sierpnia tego roku. W czasie swojej służby SM UB-52 odbył 4 patrole, w czasie których zatopił 12 statków o łącznej pojemności BRT oraz pięć uszkodził ( BRT).

Budowa SM UB-52SM - Seiner Majestät. był piątym z typu UB III, który był następcą typu UB II. Był średnim okrętem przeznaczonym do działań przybrzeżnych, o prostej konstrukcji, długości 55,3 metra, wyporności w zanurzeniu 651 ton, zasięgu 9040 Mm przy prędkości 6 węzłów na powierzchni oraz 55 Mm przy prędkości 4 węzłów w zanurzeniuR. Gardiner, Conway’s All the World Fighting Ships 1906-1921, s. 181.. W typie III poprawiono i zmodernizowano wiele rozwiązań. Zwiększono moc silników Diesla do 1085 KM produkcji MAN SE, silników elektrycznych produkcji do 780 KM.

Służba 9 sierpnia 1917 roku (w dniu przyjęcia okrętu do służby) dowódcą jednostki został mianowany porucznik marynarki () Otto Launburg, który wcześniej był dowódcą okrętu SM UC-37. Jednostka 13 października 1917 roku została przydzielona do służby we () z bazą w Kotorze.

W czasie swojej służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej odbył cztery patrole, w czasie których zatopił i uszkodził 27 jednostek o łącznej pojemności BRT.

W czasie pierwszego patrolu UB-52 zatopił pięć statków oraz trzy uszkodził. Pierwszym był rosyjski statek pasażerski o napędzie parowym SSSS - Steam Ship. „Empress Ekaterina II” o pojemności BRT. Statek został zbudowany w 1913 roku w stoczni William Denny & Bros w Dumbarton dla rosyjskiego armatora Russian Steam Navigation & Trading Co z Odessy. Statek, który płynął z ładunkiem drobnicowym z Bizerty, 30 stycznia 1918 roku został storpedowany i zatopiony na północ od Bidżaja w Algierii. Dwa dni później, 1 lutego na pozycji , SM UB-52 storpedował i zatopił, należący od 1915 roku do francuskiego Cie Generale Transatlantique, parowiec „La Dives” o pojemności BRT. Statek został zbudowany w 1897 roku w Amsterdamie w stoczni Nederlandsche Ship Maats, był używany do przewozu wojska oraz ładunku drobnicowego. W czasie rejsu z Marsylii do Bidżaja w Algierii statek przewoził żołnierzy. 134 osoby poniosły śmierć. 4 lutego 1918 roku UB-52 zatrzymał i zatopił żaglowy kuter rybacki „Maid Of Harlech” o pojemności BRT. Tego samego dnia storpedował należący do Peninsular & Oriental Steam Navigation Company, statek pasażerski „Sardinia” o pojemności BRT. Statek płynął z Bombaju do Londynu. Wypłynął 27 stycznia z Port Saidu w konwoju oznaczonym HE5. Został trafiony i uszkodzony na pozycji , około 60 mil od Oranu. W asyście jednego z okrętów eskorty, statek dopłynął do portu w Oranie. 9 lutego na pozycji UB-52 storpedował i uszkodził kolejny brytyjski parowiec płynący w konwoju oznaczonym symbolem OE9, „Antenor” o pojemności BRT. Podobnie jak „Sardinia” statek pod osłoną okrętów eskorty dotarł do portu w Algierze. 20 lutego 1918 roku na południe od Malty UB-52 zatopił dwa brytyjskie statki parowe płynące pod balastem. Najpierw na pozycji został zatopiony „Balgray” o pojemności BRT. Statek został zbudowany w Glasgow w 1903 roku. Płynął z Malty do portu w Safakisie. Nikt z załogi nie zginął. Tego samego dnia około 10 mil na południe od miejsca zatopienia „Balgraya” UB-52 zatopił zbudowany w 1893 roku w stoczni C.S. Swan & Hunter w Newcastle parowiec „Zeno” o pojemności ( BRT). Statek należący do Turner, Brightman & Co. z Londynu płynął z Aleksandrii do portu La Goulette w pobliżu Tunisu.

W czasie drugiego patrolu, który miał miejsce w marcu i kwietniu 1918 roku, UB-52 zatopił cztery statki. Do pierwszego zatopienia doszło 17 marca na pozycji , kiedy UB-52 storpedował i zatopił płynący z Safakis do Gibraltaru brytyjski parowiec „Ivydene” o pojemności BRT. Zbudowany w 1901 roku w stoczni W. Doxford & Sons, Ltd. statek płynął z ładunkiem fosforanów. W wyniku ataku śmierć poniosła jedna osoba. Następnego dnia w niedalekiej odległości od miejsca zatopienia statku „Ivydene” UB-52 zatopił kolejna dwie brytyjskie statki parowe. Pierwszym był pochodzący z 1899 roku „John H. Barry” ( BRT). Statek, który płynął z La Goulette do Barrow z ładunkiem rudy żelaza został zatopiony na pozycji . W wyniku ataku śmierć poniosły 3 osoby. Drugim był zbudowany w 1911 roku w Swan, Hunter & Wigham Richardson, Ltd. parowiec „Saldanha” ( BRT). Statek został storpedowany 18 marca i poważnie uszkodzony. W dniu następnym ponownie storpedowany zatonął. Śmierć poniosło sześciu członków załogi. Czwartego kwietnia na południe od Malty UB-52 zatopił włoski statek parowy, zbudowany w 1877 roku w Sunderland, „Sincerita” ( BRT).

W maju 1918 roku UB-52 odbywał swój ostatni patrol. 2 maja zatopił brytyjski parowiec „Flawyl” ( BRT). Statek, który został zbudowany w 1906 roku w stoczni Sunderland SB. Co., Ltd. w Sunderland odbywał rejs z ładunkiem metali z Malty do Bizerty. Został storpedowany około 30 mil na wschód od włoskiej wyspy Pantelleria. 9 maja na południe od Sardynii UB-52 storpedował i uszkodził francuski transatlantyk SS „Atlantique” ( BRT). Statek, zbudowany w stoczni należącej do francuskiego przedsiębiorstwa żeglugowego La Compagnie des messageries maritimes w La Ciotat, wszedł do służby 5 kwietnia 1899 roku. Jednostka odbywała rejs z Yokohamy do Marsylii. 3 maja 1918 roku wyszedł w morze z Port Saidu w składzie konwoju oznaczonego HE11. Został trafiony w prawą burtę. Uszkodzony statek pod ochroną slupa dotarł do portu w Bizercie, gdzie został naprawiony. Dziewięciu przebywających na statku arabskich kierowców poniosło śmierć. 11 maja, 37 mil na południe od przylądka Spartivento na Sardynii UB-52 zatopił francuski statek „Suzette Fraissinet” ( BRT). 12 maja 1918 roku UB-52 zatopił największy statek w swojej historii. Był to należący do brytyjskiego armatora Orient Steam Navigation Co., Ltd. z Glasgow transatlantyk „Omrah” ( BRT). Ostatnim zaatakowanym przez UB-52 statkiem był brytyjski parowiec „Media” ( BRT). Zbudowany w 1911 roku w Glasgow statek płynął z ładunkiem drobnicowym z Londynu poprzez Gibraltar do Bombaju. Został zaatakowany torpedami na południe od Sycylii 1 maja 1918 roku i doznał uszkodzeń na pozycji . 23 maja 1918 roku na pozycji , okręt został storpedowany i zatopiony przez brytyjski okręt podwodny HMS H4. Z załogi przeżyły tylko dwie osoby.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Niemieckie okręty podwodne typu UB III zatopione podczas I wojny światowej Kategoria:Niemieckie okręty podwodne zatopione przez okręty podwodne Kategoria:Okręty podwodne typu UB III Kategoria:Okręty zbudowane w Blohm + Voss Kategoria:Statki i okręty zatopione na Morzu Adriatyckim