Pierre Antoine Noël Bruno hr. Daru (ur. 12 stycznia 1767 w Montpellier, zm. 5 września 1829 w Meulan) – francuski finansista, literat i polityk.
Od 1795 był szefem intendentury wojskowej Wielkiej Armii. Minister stanu i pełnomocnik z ramienia Napoleona Bonapartego podczas układów pokojowych w Preszburgu, w Tylży i w Wiedniu. W latach 1805, 1807 i 1809 piastował stanowisko generalnego intendenta w Prusach i Austrii. W 1818 mianowany Parem Francji, od 1828 członek Akademii Francuskiej.
Legionista (Kawaler) w 1803, Komendant (Komandor) w 1805, Wielki Oficer w 1811, udekorowany w 1813 Wielkim Orłem (Krzyżem Wielkim) Orderu Legii Honorowej i Krzyżem Wielkim Orderu Zjednoczenia w 1812. Kawaler polskiego Orderu Orła Białego w 1807 i Komandor saskiego Orderu Wojskowego św. Henryka.
Napisał m.in.: Histoire de la République de Venise (7 tomów, Paryż, 1819) Histoire de Bretagne (3 tomy, Paryż, 1826) Discours en vers sur les facultés de l'homme (Paryż, 1825) Astronomie (poemat dydaktyczny, Paryż, 1820)
Przypisy
Kategoria:Członkowie Akademii Francuskiej Kategoria:Francuscy historycy Kategoria:Francuscy ministrowie Kategoria:Francuscy pisarze XIX wieku Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Komandorzy Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (Księstwo Warszawskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojskowym św. Henryka (Saksonia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zjednoczenia Kategoria:Wielcy Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Montpellier Kategoria:Urodzeni w 1767 Kategoria:Zmarli w 1829 Kategoria:Nazwiska zapisane na Łuku Triumfalnym w Paryżu