Algier (fr. Alger, arab. مدينة الجزائر [Madinat al-Dżaza'ir]) – stolica Algierii. Miasto leży w obszernej zatoce nad Morzem Śródziemnym, 800 km od Marsylii. Nad miastem wznoszą się wzgórza do wysokości 400 m n.p.m. Algier jest centrum gospodarczym, kulturalnym i głównym portem kraju, a także najważniejszym ośrodkiem naukowym.

Położenie Miasto leży na stokach Sahelu rozciągających się wzdłuż Zatoki Algierskiej.

Gospodarka przemysł: włókienniczy, rafineria ropy naftowej (rurociąg ze złoża Bani Mansur), montownie samochodów, przemysł nawozów sztucznych, cementowy, papierniczy, spożywczy, metalowy.

Posiada największy port handlowy kraju.

Transport Metro w Algierze jest jedynym obok kairskiego na kontynencie afrykańskim. Na południowy wschód od miasta zlokalizowany jest międzynarodowy port lotniczy.

Historia W starożytności nosił nazwę Icosium. Algier został zbudowany na ruinach rzymskiego miasta zburzonego w VII wieku, po zdobyciu przez Arabów. Na początku XVI wieku dostało się w ręce tureckich korsarzy i odtąd przez długi czas było głównym ośrodkiem korsarstwa i rabunku. Po 1492 w Algierze zaczęli osiedlać się moryskowie z Grenady. W XVII w ludność miasta dochodziła do 100 tys. W roku 1518 miasto stało się częścią Imperium osmańskiego. W 1541 Karol V usiłował zdobyć Algier, w XVII w. Francuzi dwukrotnie bombardowali miasto, jednak bez skutku. Zdobyli je dopiero w 1830, po zaciętych walkach, które trwały 20 dni.

Od czerwca 1941 roku w mieście miała siedzibę tzw. „Agencji Afryka” – siatka szpiegowska działająca w czasie II wojny światowej na terenie północno-zachodniej Afryki utworzona przez majora polskiego wywiadu Mieczysława Słowikowskiego. Informacje przez nią pozyskane przyczyniły się do sukcesu angielsko-amerykańskiego desantu na Afrykę znanej jako operacja TorchMieczysław Słowikowski, "Codename Rygor: The Spy Behind the Allied Victory in North Africa", Dialogue 2010, . Od czerwca 1943 do sierpnia 1944) Algier stał się stolicą Wolnej Francji i siedzibą tymczasowego rządu Charles’a de Gaulle’a.

W latach 1954–62 miasto było jednym z głównych ośrodków algierskiego ruchu wyzwoleńczego. Po uzyskaniu niepodległości przez Algierię w 1962, Algier został jej stolicą.

Zabytki i turystyka Wielki Meczet (XI-XVII wiek) z minaretem z XIV wieku cytadela (kasba) wzniesiona przez Turków w XVI wieku meczety Sidi Abdarrahmana Dżami el-Dżabib Ali Bechine (1622) pałac Gubernatora pałac d'Archeveche katolicka katedra św. Filipa z XIX wieku zbudowana na ruinach meczetu Hassana synagoga z 1865 roku kościół pielgrzymkowy Bazylika Matki Boskiej Afrykańskiej (1872, oddalony 4 km na północny zachód od miasta) Muzeum Bardo Pomnik Męczenników Rewolucji – zbudowany w 1982 przez Mariana Koniecznego na jednym ze wzgórz, betonowy monument o wysokości 100 m 800px|thumb|center|Panorama Algieru

Opis miasta z encyklopedii Ultima Thule wydanej w 1927 roku tekst o znaczeniu historycznym, przytoczony jako ciekawostka Miasto posiada piękny port z dwoma długimi kamiennymi groblami. Główną ulicą jest Boulevard de la Republique. Miasto jest siedzibą gen. gubernatora, ma akademię wojskową, dwa uniwersytety: francuski i arabski, bibliotekę publiczną, obserwatorium astronomiczne różne towarzystwa naukowe itd. Algier jest ważnym punktem handlowym, łączą się w nim linie kolejowe z Oranu i Konstantyny oraz wiele dróg z wewnątrz kraju. Parowce łączą Algier z Marsylią, Alicante i Walencją. Ważna stacja węglowa. Wywóz wina, zboża, bydła, wełny, oliwy, tytoniu, rudy, kory korkowej oraz trawy halfa. Stacja klimatyczna uczęszczana przez chorych na płuca, 206 595 mieszkańców (1921), z czego 2/3 Europejczyków.

Miasta partnerskie Al-Ujun Amman Amsterdam Barcelona Berlin Bordeaux Buenos Aires Dakar Dubaj Genewa Izmir Kair Londyn Montreal Moskwa Paryż Pekin Rabat Rzym São Paulo Santiago Surakarta Sofia Szanghaj Trypolis Tunis Tyr

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Stolice państw w Afryce Kategoria:Miasta w Algierii Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Algierii