Christopher Lindsey (ur. 26 lipca 1983 w Eau Claire) – amerykański profesjonalny wrestler, obecnie występujący w federacji All Elite Wrestling (AEW) w rozwojowym. Jest on najbardziej znany z występów w WWE oraz Ring of Honor (ROH), w którym zdobył ROH World Championship, dwa razy ROH World Television Championship i raz ROH World Tag Team Championship z Austinem Ariesem. Jest również drugim zwycięzcą ROH Triple Crown Championship.
Pomimo debiutu w federacjach niezależnych jako The Jester, Lindsey szybko zmienił swój pseudonim na Roderick Strong. Przed debiutem w ROH we wrześniu 2003 występował dla IPW Hardcore i NWA Florida. W połowie 2004 przyłączył się do frakcji Generation Next, którą tworzył z Alexem Shelleyem, Austinem Ariesem i Jackiem Evansem, gdzie między innymi z Ariesem zdobył ROH World Tag Team Championship. Po odwróceniu się od Ariesa uformował grupę No Remorse Corps z Daveyem Richardsem i Rockym Romero. W międzyczasie pracował dla federacji FIP, Pro Wrestling Guerrilla (PWG) oraz Total Nonstop Action Wrestling (TNA). Podróżował również do Japonii, gdzie występował dla Dragon Gate i Pro Wrestling Noah.
Dzięki występom w FIP zdobył tam trzy razy FIP World Heavyweight Championship, a także dwa razy FIP Tag Team Championship (po jednym razie z Erickiem Stevensem i Richem Swannem). W PWG raz zdobył PWG World Championship i trzy razy PWG World Tag Team Championship, po razie z Daveyem Richardsem, PaC i Jackiem Evansem. Dodatkowo jest jednym wrestlerem, który wygrał coroczny turniej PWG Dynamite Duumvirate Tag Team Title z dwoma różnymi partnerami (w 2007 z PAC i w 2008 z Evansem).
Wczesne życie Lindsey urodził się w Eau Claire w stanie Wisconsin, lecz w dzieciństwie przeprowadził się do Florydy. Ukończył szkołę Riverview High School, w której praktykował futbol amerykański. Uczęszczał do University of South Florida, w której zdobył stypendium. Po dwóch latach nauki o tytuł inżyniera w biznesie zrezygnował z dalszych studiów.
Kariera profesjonalnego wrestlera Ojciec Lindseya rozpoczął treningi u boku Jima Neidharta jesienią 1994. Po tym jak Lindsey udał się u boku ojca na kilka treningów, poznał tam Harry’ego Smitha, po czym sam zdecydował się na zostanie wrestlerem. Lindsey był trenowany przez swojego ojca, Neidharta i wielu wrestlerów z Tampy, po czym w 2000 zadebiutował jako The Jester i występował w federacjach niezależnych, między innymi federacji RWA.
Independent Professional Wrestling (2003) Strong zawalczył w pierwszej walce dla Independent Professional Wrestling w 2003, gdzie wystąpił w dwudziestoosobowym cruiserweight Battle Royalu. Był częścią grupy „Rick Factor”, którą tworzył z The Kamikaze Kidem i Kidem Lethalem, po czym utworzył drużynę z jego scenariuszowym bratem i trenerem Sedrickiem Strongiem. 28 czerwca 2002 The Strong Brothers pokonało Wrongful Death (Naphataliego i Dagona Briggsa) o IPW Tag Team Championship. Tytuły stracili 20 września na rzecz Naturally Marvelous (Scoota Andrewsa i Mike’a Sullivana) w steel cage matchu, w którym Roderick odniósł wstrząśnienie mózgu.
Po tym jak Sedrick spowodował kilka porażek drużyny Strong Brothers, 8 lutego 2003 Roderick stał się antagonistą atakując Sedricka i sprzymierzając się z grupą Alliance of Defiance.
NWA Florida (2003–2004) Po tym jak IPW zostało zamknięte pod koniec 2003, Strong rozpoczął występować w NWA Florida, promocji która współpracowała z IPW przez dwa lata. 19 lipca 2003 Strong pokonał Davida Babylona i odebrał mu Florida Unified Cruiserweight Championship. Podczas jego panowania nazwa tytułu została zmieniona na Florida Unified Junior Heavyweight Championship. Mistrzostwo utracił 13 grudnia 2003 na rzecz Jerrellego Clarka. Clark zwakował tytuł 10 stycznia po zdobyciu NWA World Junior Heavyweight Championship, po czym Strong pokonał Mikeya Battsa o zawieszony tytuł 21 lutego 2004. Dwa miesiące później tytuł odebrał mu Sedrick Strong.
Prócz pracy dla NWA Florida, Strong pełnił rolę trenera w szkółce wrestlingowej federacji.
Ring of Honor (2003–2016) Generation Next (2003–2006) Strong dołączył do promocji Ring of Honor (ROH) we wrześniu 2003. 22 maja 2004 podczas gali Generation Next uformował grupę o tej samej nazwie Alexem Shelleyem, Austinem Ariesem i Jackiem Evansem. Generation Next szybko zdominowało roster ROH, deklarując się jako przyszłość wrestlingu. 2 października podczas gali The Midnight Express Reunion pokonali CM Punka, Ace'a Steela, Johna Waltersa i Jimmy’ego Jacobsa (mentorowanych przez Ricky’ego Steamboata. W listopadzie uformował regularny zespół z Evansem, zaś 26 grudnia on i iAries wyrzucili Shelleya z grupy. Przez połowę 2005 duo nie zdołało zdobyć ROH Tag Team Championship. 24 września Strong wygrał turniej Survival of the Fittest 2005 pokonując Samoa Joe, Jaya Lethala, Austina Ariesa i Colta Cabanę, tym samym otrzymując szansę na walkę o ROH World Championship w przyszłości.
1 października podczas gali Joe vs. Kobashi, menedżerka Jade Chung zaczęła menedżerować Stronga i resztę Generation Next, kiedy to Roderick pokonał jej byłego klienta Jimmy’ego Rave'a. Noc później Strong pokonał Jamesa Gibsona, który odbył ostatnią walkę w Ring of Honor przed powrotem do World Wrestling Entertainment (WWE). Po ich walce Gibson pożegnał fanów określając Stronga jako najbardziej wartościowego wrestlera Ring of Honor. Strong przegrał z posiadaczem ROH World Championship Bryanem Danielsonem podczas gal z 29 października i 5 listopada. 31 marca 2006 spotkali się w trzecim starciu, który Danielson wygrał po 56 minutach. Podczas gali Final Battle 2005 z 17 grudnia, Strong i Aries pokonali Sala Rinauro i Tony’ego Mamaluke zdobywając ROH World Tag Team Championship. Tytuły stracili 16 września 2006, kiedy to pokonali ich The Kings of Wrestling (Chris Hero i Claudio Castagnoli). W lutym 2007 Strong odwrócił się od Ariesa i uformował frakcję No Remorse Corps z Daveyem Richardsem. Rozpoczęli oni rywalizację z Ariesem i jego frakcją The Resilience. Rocky Romero przyłączył się do drużyny Stronga, zaś Matt Cross i Erick Stevens do The Resilience. Rywalizację obu drużyn zwieńczył 30-minutowy Iron Man match pomiędzy przegrywającym Strongiem ze zwycięskim Ariesem.
World Champion (2007–2011) Strong rozpoczął rywalizację ze Stevensem o tytuł federacji FIP. Strong utracił tytuł na rzecz Stevensa podczas gali Final Battle 2007, lecz odzyskał podczas show FIP Redefined. Ponownie stracił tytuł na rzecz Stevensa podczas gali FIP Hot Summer Nights 2008. Podczas gali Respect is Earned II, Davey Richards odwrócił się od Stronga i przyłączył się do grupy Sweet and Sour Inc. Podczas odcinka ROH on HDNet, Strong został wybrany sędzią walki Tylera Blacka z Austinem Ariesem o ROH World Championship z 13 lutego 2008. Strong zaakceptował pod warunkiem, że jeśli Black zdobędzie tytuł, to on będzie przyszłym pretendentem.
mały|lewo|Strong z jego menedżerką Truth Martini. 22 maja 2010 Strong przedstawił Truth Martini jako nową menedżerkę. Podczas gali Death Before Dishonor VIII z 19 czerwca pokonał Colta Cabanę, Steve’a Corino, Shawna Daivariego, Tysona Duxa i Eddiego Edwardsa w gauntlet matchu, stając się pretendentem do tytułu ROH World Championship. 11 września podczas gali Glory By Honor IX Strong pokonał Tylera Blacka w no disqualification matchu i zdobył tytuł pierwszy raz w karierze. Do końca roku wziął przerwę od występów w ROH i podróżował z rosterem federacji Pro Wrestling Noah i posiadaczem ROH World Television Championship Eddiem Edwardsem, by wziąć udział w turnieju Nippon Television Junior Heavyweight Tag League. 2 marca 2011 ROH ogłosiło przedłużenie kontraktu ze Strongiem. Dwa tygodnie później utracił ROH World Championship na rzecz Edwardsa podczas gali Manhattan Mayhem IV.
The Decade (2013–2014) mały|Strong pozujący w ringu w marcu 2012. 1 kwietnia podczas gali Honor Takes Center Stage, Strong zawalczył raz jeszcze z Richardsem, lecz przegrał z nim odklepując po zapięciu dźwigni Ankle Lock. Noc później przegrał tym razem z El Generico. Po walce przyjaciel Stronga z grupy House of Truth, Michael Elgin, zaatakował Generico, po czym do ringu wkroczyli Colt Cabana i Christopher Daniels. Daniels zaatakował Cabanę i Generico stając się antagonistą i przyłączając się do House of Truth. 13 sierpnia podczas pierwszych nagrań tygodniówek Ring of Honor Wrestling, Strong po raz kolejny przegrał z Richardsem o ROH World Championship. 31 marca 2012 podczas gali Showdown in the Sun pokonał Jaya Lethala i zdobył ROH World Television Championship, tym samym stając się drugą osobą zdobywającą osiągnięcie Triple Crown Championship. 29 czerwca utracił tytuł na rzecz Adama Cole’a. Po pokonaniu Elgina podczas gali Final Battle 2012: Doomsday z 16 grudnia, Strong opuścił grupę House of Truth. 2 marca 2013 na gali ROH 11th Anniversary Show zakończył rywalizację z Elginem będąc pokonanym w two-out-of-three falls matchu.
Przez 2013 Strong wygrywał wiele singlowych walk, zaś latem tego roku zaczął przyjacielską rywalizację z Adamem Colem wymieniając się zwycięstwami. Po zawieszeniu ROH World Championship, Strong wziął udział w turnieju wyłaniającego nowego mistrza i stał się face’em: 3 sierpnia pokonał Matta Tavena w pierwszej rundzie, lecz przegrał w kolejnej z Kevinem Steenem. 5 października wyzwał do walki zwycięzcę turnieju i posiadacza ROH World Championship Adama Cole’a, lecz poniósł porażkę w no diqualification, no count out matchu. Pod koniec 2013 przybrał przydomek „Mr. Ring of Honor” z powodu dziesięciolecia występów w federacji. 14 grudnia podczas gali Final Battle 2013 ponownie stał się heelem, kiedy to z B.J. Whitmerem i Jimmym Jacobsem zaatakował Eddiego Edwardsa. Argumentował atak tym, że publika celebruje z osobami opuszczającymi ROH zamiast cieszyć się z obecnych zawodników. Trio zaczęło występować jako grupa The Decade. 4 stycznia 2014 został pokonany przez powracającego A.J. Stylesa. Przez 2014 Strong coraz częściej zaczął występować z The Decade, wskutek czego pod koniec roku został zaatakowany przez Adama Page’a i Whitmera; ostatecznie Strong ponownie powrócił do roli protagonisty. 8 listopada podczas ROH Survival of the Fittest Night One pokonał Caprice’a Colemana. Rywalizacja z The Decade dobiegła końca, kiedy to Strong pokonał Adama Page’a podczas gali Final Battle 2014, a także B.J. Whitmera podczas gali ROH 13th Anniversary Show.
Różne rywalizacje i zwolnienie (2015–2016) Przez pierwsze miesiące 2015 występował jako mniej ważny zawodnik dolnej części kart walk; podczas gali Supercard of Honor IX pokonał Christophera Danielsa. Z powodu współpracy Ring of Honor z New Japan Pro-Wrestling i organizowania wspólnych gal, Roderick Strong wystąpił podczas gal War of the Worlds z 12 i 13 maja, a także Global Wars z 15 i 16 maja. 12 maja pokonał wrestlera NJPW Kushidę, lecz dobę później przegrał z Hiroshim Tanahashim. Podczas pierwszej z gal Global Wars on, The Briscoes i War Machine (Hanson i Ray Rowe) pokonali grupę Bullet Club (A.J. Stylesa, Doca Gallowsa, Karla Andersona i The Young Bucks). Drugiej nocy przegrał z Shinsuke Nakamurą. Dziennikarz Wrestling Observer Newsletter Dave Meltzer wysoko ocenił jego pojedynki z Tanahashim i Nakamurą.