Sit alpejski (Juncus alpinoarticulatus Chaix) – gatunek rośliny z rodziny sitowatych. Występuje na półkuli północnej w strefie klimatu umiarkowanego. W Polsce rośnie w rozproszeniu na obszarze całego kraju.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiatostan thumb|left|180px|Kwiaty Łodyga Cienka, o wysokości 10–60 cmSzafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969. Liście Słabo spłaszczone, sitowate, przegradzane. Kwiaty Ciemnobrunatne, o długości 2–2,5 mm, zebrane w główki o szerokości 3–4 mm. Wewnętrzne działki okwiatu tępe, zaokrąglone. Zewnętrzne działki okwiatu wybiegające pod wierzchołkiem w drobny kolec na grzbiecie. Sześć pręcików. Owoc Podłużna, czerwonobrunatna lub czarnobrunatna, jednokomorowa torebka, nie krótsza od działek, tępawa na zwężonym szczycie, z maleńkim dzióbkiem.
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Rośnie na torfowiskach i brzegach wód. Liczba chromosomów 2n = 40. Gatunek charakterystyczny torfowisk mszysto-turzycowych i mszarów z klasy Scheuchzerio-Caricetalia nigrae.
Zagrożenia i ochrona Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia). Znajduje się także w czerwonej księdze gatunków zagrożonych w kategorii LC (najmniejszej troski).
Przypisy
Kategoria:Sitowate