Sit bałtycki (Juncus balticus Willd.) – gatunek rośliny z rodziny sitowatych. Występuje w Europie, Ameryce Północnej i Południowej. W Polsce jest gatunkiem rzadkim; rośnie tylko na wybrzeżu Bałtyku.
Morfologia Łodyga Gładka, sztywna, o przerywanym rdzeniu, o wysokości 25–70 cmSzafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969. Liście Pochwy liściowe brunatnożółte, lśniące. Liście obłe, szydlaste, sitowate, podobne do łodygi. Kwiaty O długości 3–5 mm, zebrane w dużą, luźną, 7–20-kwiatową rozrzutkę. Działki okwiatu jednakowe, ostre, brunatne, z zielonym paskiem na grzbiecie i białym brzegiem, krótsze od torebki. Podsadka długa, obła, stanowiąca jakby pozorne przedłużenie łodygi. Sześć pręcików. Owoc Jajowata torebka z ząbkiem na szczycie.
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit lub geofit. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Rośnie na słonych łąkach i piaskach nadmorskich. Liczba chromosomów 2n = 80, 84.
Zagrożenia i ochrona Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii VU (narażony). Znajduje się także w czerwonej księdze gatunków zagrożonych w kategorii LC (najmniejszej troski).
Przypisy
Kategoria:Sitowate