Mokrzyca lepka (Sabulina viscosa (Schreb.) Rchb.) – gatunek rośliny z rodziny goździkowatych. Występuje w Europie na obszarze od Francji po zachodnią Rosję, na północy po Szwecję, a na południu po Włochy i Grecję. W Polsce rośnie lokalnie w zachodniej i północnej części kraju.
Morfologia Pokrój Drobna roślina zielna o cienkich, rozgałęziających się łodygach osiągających zwykle od 3 do 8 cm wysokości, rzadko do 10 cm. Pędy w górnej części są lepko, gruczołowato owłosione, w dolnej zaś zwykle fioletowo nabiegłe. Liście SzczecinkowateSzafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969, do ok. 1 cm długości. Kwiaty Zebrane w kilkukwiatowe wierzchotki na szczycie łodygi. Kwiaty na bardzo cienkich szypułkach o długości 4-10 mm. Działki kielicha nierówne, o długości od 2 do 3 mm. Są one wąskolancetowate, 3-nerwowe, biało obrzeżone. Płatki korony o połowę krótsze od działek. Owoce Torebki, krótsze od kielicha lub równe mu długością (do 3 mm). Nasiona do 0,4 mm średnicy.
Biologia i ekologia Roślina jednoroczna. Kwitnie w czerwcu i lipcu. Rośnie w miejscach suchych na piaszczystych przydrożach i polach.
Liczba chromosomów 2n =46.
Zagrożenia i ochrona Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii VU (narażony).
Przypisy
Kategoria:Goździkowate