Ismaiłbiek Taranczijew (ros. Исмаилбек Таранчиев, ur. 6 kwietnia 1923 w miejscowości Besz-Küngöj w Kirgistanie, zm. 18 marca 1944) – radziecki lotnik wojskowy, młodszy porucznik lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1991).
Życiorys Urodził się w kirgiskiej rodzinie chłopskiej, skończył 8 klas, od czerwca 1941 służył w Armii Czerwonej, w 1943 skończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Czkałowie. W 1944 został członkiem WKP(b), był lotnikiem 566 lotniczego pułku szturmowego 277 Lotniczej Dywizji Szturmowej 13 Armii Powietrznej Frontu Leningradzkiego, 26 lutego 1944 podczas ataku na lotnisko wroga w Tartu zniszczył 3 niemieckie samoloty. 18 marca 1944 podczas ataku na wojska i technikę wojskową wroga skierował swój samolot w zgrupowanie niemieckich czołgów i rozbił go, ginąc przy tym.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (pośmiertnie, 5 maja 1991) Order Lenina (pośmiertnie, 5 maja 1991) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy I medal.
Bibliografia https://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=9072 (ros.)
Kategoria:Radzieccy młodsi porucznicy lotnictwa Kategoria:Kirgiscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Radzieccy lotnicy wojskowi Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 1944