Order Zasługi Wojskowej (węg. Katonai Érdemrend) – węgierskie powstańcze odznaczenie wojskowe nadawane w 1849 podczas powstania węgierskiego.

Charakterystyka Zamiar utworzenia orderu został ogłoszony 20 grudnia 1848 przez Lajosa Kossutha. 2 marca 1949 odznaczenie ustanowił Komitet Obrony Narodowej (Országos Honvédelmi Bizottmány). Można je było otrzymać za zasługi wojenne niezależnie od posiadanej rangi. Podzielony został na trzy klasy, z których dwie niższe miały prowizoryczny wygląd, a prerogatywy ich nadawania przekazano na ręce generałów Kossutha, Bema, Görgei, Klapki i Perczela: 150px I klasa – srebrna ośmiopromienna gwiazda orderowa (∅ 88 mm), ze złotymi krzyżem lotaryńskim na pagórku i koroną u podstawy krzyża (z węgierskiego herbu), otoczonymi złotym wieńcem laurowym; 150px II klasa – większa prostokątna czerwona wstążka (36 × 30 mm), ze złotym krzyżem lotaryńskim otoczonym złotym wieńcem laurowym pośrodku; 150px III klasa – mniejsza prostokątna czerwona wstążka (26 × 23 mm), ze złotym wieńcem laurowym pośrodku (wieniec posiadał pięć wersji różniących się w niewielkim stopniu, w zależności od nadającego).

Odznaczeni thumb|upright|Trzynastu generałów-męczenników z Aradu, w tym dziesięciu odznaczonych II kl. orderu – litografia autorstwa Miklósa Barabása. mały|Józef Bem mały|Jerzy Bułharyn

Jedynie generałów Józefa Bema oraz Artúra Görgeya odznaczono dwoma najwyższymi klasami. II klasę otrzymali m.in. gen. György Klapka, gen. Miklós Perczel, gen. Jerzy Bułharyn, gen. Józef Wysocki, płk Dyonizy Zarzycki, rotm. Władysław Poniński (trzej ostatni posiadali również najniższą klasę) oraz większość z trzynastu męczenników z Aradu – węgierskich powstańczych generałów straconych z rozkazu austriackiego generała Juliusa Jacoba von Haynaua – łącznie około 140 osób. Orderem III klasy odznaczono około 2 tys. powstańcówA Magyar Szabadságharc Rendjelei [w:] , w tym co najmniej 36 Polaków.

Lista odznaczonych Polaków

Spośród Polaków, którzy po przegranym powstaniu uszli do Turcji order posiadali m.in:

z Legionu Polskiego na Węgrzech: gen. Józef Wysocki – II i III klasa gen. Jerzy Bułharyn – II klasa wojska inżynieryjne: mjr Adolf Grochowalski – III klasa artyleria: ppłk Jacenty Grąbowiecki – III klasa por. Władysław Bentkowski – III klasa piechota: ppłk Tadeusz Idzikowski – III klasa ppłk Ignacy Czernik – III klasa mjr Antoni Wieruski – III klasa mjr Hipolit Żółtowski – III klasa mjr Ksawery Horodyński – III klasa kpt. Adam Hoszowski – III klasa kpt. Józef Jagmin – III klasa kpt. Karol Brazewicz – III klasa por. Franciszek Zima – III klasa por. Gustaw Burhard – III klasa por. Piotr Poisson – III klasa por. Franciszek Orłowski – III klasa ppor. Leon Dreziński – III klasa ppor. Jakób Szaszkiewicz – III klasa kawaleria: ppłk Władysław Mniszek-Tchorznicki – III klasa ppłk Władysław August Poniński – II i III klasa mjr Seweryn Korzeliński – III klasa kpt. Józef Łusakowski – III klasa por. Jan Aleksander Fredro – III klasa por. Feliks Miączyński – III klasa ppor. Eustachy Madejski – III klasa podof. Leopold Morawiecki – III klasa podof. Karol Treczkin – III klasa szer. Prażmowski – III klasa oraz oficerowie polscy z wojska węgierskiego: gen. dyw. Józef Bem – I klasa płk Dionizy Zarzycki – II i III klasa mjr Władysław Jordan – III klasa mjr Zygmunt Jordan – III klasa mjr Edward Dzwonkowski – III klasa mjr Tomasz Wierzbicki – III klasa kpt. Julian Burchard – III klasa kpt. Leopold Hoszek – III klasa kpt. Leopold Kabat – III klasa

Przypisy

Kategoria:Węgierskie odznaczenia Kategoria:Zniesione odznaczenia Kategoria:Powstanie węgierskie (1848–1849)