Wierzba czarniawa (Salix myrsinifolia Salisb.) – gatunek rośliny z rodziny wierzbowatych. Występuje w Europie, zachodniej Syberii i w Ontario w Ameryce Północnej. W Polsce rośnie na niżu, głównie na wschód od linii Wisły.
Morfologia Łodyga Do 4 m wysokości. Gałązki szarobrunatne; najpierw szaro owłosione, następnie czarno owłosione, starsze - nagieSzafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969. Liście Odwrotnie jajowate, jajowatolancetowate lub eliptyczne, krótko zaostrzone; młode liście owłosione, starsze - nagie lub owłosione tylko na nerwach. Spód liści - z wyjątkiem czubka i brzegów - sino oszroniony. Liście czernieją przy suszeniu. Kwiaty Zebrane w kotki do 2 cm długości. Łuski owłosione, ciemnopurpurowe lub czarne na szczycie. Słupki nagie, na szypułkach. Szypułki dwa do trzech razy dłuższe od miodnika. Nitki pręcików owłosione. Owoc Torebka.
Biologia i ekologia Krzew, fanerofit. Kwitnie od kwietnia do maja. Rośnie w miejscach wilgotnych. Liczba chromosomów 2n =114. Roślina dwupienna, choć występują również osobniki jednopienne. Pod koniec XX w. częstość występowania jednopienności wzrosła do ok. ¼–⅓.
Zagrożenia i ochrona Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia).
Nazewnictwo W polskiej literaturze często występuje pod nazwą „wierzba czerniejąca”, a często używanym synonimem nazwy naukowej jest Salix nigricans. Przypisy
Kategoria:Wierzbowate