Alfons Schulz (ur. 27 kwietnia 1871 w Karszewie, zm. 8 maja 1947 w Lippstadt) – niemiecki duchowny katolicki, teolog, profesor Państwowej Akademii w Braniewie i Uniwersytetu Wrocławskiego.
Życiorys lewo|mały|Geschichte und Erbauung im Alten Testament; Eine exegetische Untersuchung, Braniewo 1911 Urodził się 27 kwietnia 1871 roku w Karszewie. W 1891 uzyskał maturę w gimnazjum w Braniewie. W 1900 habilitował się w Lyceum Hosianum w Braniewie. W 1904 został mianowany profesorem nadzwyczajnym w Lyceum Hosianum, w 1907 mianowany profesorem zwyczajnym, od semestru zimowego 1925 do 1936 profesor katedry egzegezy Starego Testamentu Uniwersytetu WrocławskiegoKonrad Glombik, "Zweieinigkeit" - Herbert Doms (1890-1977) und sein Beitrag zum personalistischen Eheverständnis, Vergessene Theologen, Band 7, str. 46Zeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands, Beiheft 8, Anhang, 1990, str. 164.
Był członkiem Warmińskiego Towarzystwa HistorycznegoZeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands (ZGAE), Band 18, Heft 1–3, Der ganzen Folge Heft 52–54, Braniewo 1913 Verzeichnis der Mitglieder des Vereins für das Jahr 1912, s. 873.
Przypisy
Kategoria:Niemieccy duchowni katoliccy Kategoria:Niemieccy teolodzy katoliccy Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Braniewie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Śląskiego Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Członkowie Warmińskiego Towarzystwa Historycznego Kategoria:Absolwenci gimnazjum w Braniewie