Anton Pohlmann (ur. 6 maja 1829 w Redach k. Lidzbarka Warmińskiego, zm. 31 października 1891 w Lidzbarku Warmińskim) – niemiecki teolog katolicki, deputowany Reichstagu, profesor w Królewskim Liceum Hosianum w Braniewie.
Życiorys lewo|mały|266x266px|Sancti Ephraemi Syri..., Braniewo 1862 Anton Pohlmann urodził się w wiejskiej rodzinie. Rodzice posłali najbardziej uzdolnionego ze swoich synów, Antona, w wieku 11 lat do progimnazjum w Reszlu. Po ukończeniu progimnazjum w 1846, przez kolejne 3 lata, do 1849, kształcił się w gimnazjum w Braniewie, a następnie ukończył tamże studia teologiczo-filozoficzne w seminarium duchownym. 21 maja 1853 otrzymał święcenia kapłańskie. Zaraz po nich został skierowany jako neoprezbiter do parafii w Długoborze, gdzie proboszczem był w tym czasie ks. Eduard Bornowski. Anton już w grudniu 1853 rozpoczął studia na Uniwersytecie Wrocławskim. 6 listopada 1862 roku uzyskał na Uniwersytecie w Münster stopień doktora teologiiErinnerungen an Dr. Anton Pohlmann von Franz Hipler [w:] Zeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands, Jahrgang 1892, Braunsberg 1893, s. 572–583. Po obronie otrzymał roczny urlop, ażeby odbyć podróż w celach naukowych do Włoch. W 1869 roku został profesorem w Królewskim Liceum Hosianum w Braniewie oraz archiprezbiterem w Lidzbarku Warmińskim. W latach 1867–1870 był członkiem parlamentu Związku PółnocnoniemieckiegoHaunfelder, Bernd / Pollmann, Klaus Erich (Bearb.): Reichstag des Norddeutschen Bundes 1867-1870. Historische Photographien und biographisches Handbuch. Düsseldorf: Droste Verlag, 1989, Foto S. 255, Kurzbiographie S. 449 (Photodokumente zur Geschichte des Parlamentarismus und der politischen Parteien, Band 2). W latach 1874–1881 był członkiem Reichstagu z okręgu 6. rejencji królewieckiej (Braniewo, Lidzbark Warmiński) z ramienia partii CentrumSpecht, Fritz / Schwabe, Paul : Die Reichstagswahlen von 1867 bis 1903. Eine Statistik der Reichstagswahlen nebst den Programmen der Parteien und einem Verzeichnis der gewählten Abgeordneten. 2. Aufl. Berlin : Verlag Carl Heymann, 1904, S. 4.
Jako oderwanie od ciężkiej pracy i posługi duszpasterskiej, traktował poezję i muzykę. Od młodych lat grał na flecie, później nauczył się również grać na pianinie, pisał wiersze.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1829 Kategoria:Zmarli w 1891 Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Braniewie Kategoria:Politycy związani z Braniewem Kategoria:Politycy Niemieckiej Partii Centrum Kategoria:Niemieccy teolodzy katoliccy Kategoria:Niemieccy duchowni katoliccy Kategoria:Członkowie Warmińskiego Towarzystwa Historycznego