19 Dywizja Flak (niem. 19. Flak-Division) – niemiecka dywizja artylerii przeciwlotniczej z okresu II wojny światowej.
Historia Jednostkę utworzono 15 sierpnia 1942 r. na Sycylii na bazie VII Brygady Flak. Szybko została przerzucona do Libii, gdzie wspierała wojska niemiecko-włoskie nacierające na Egipt. Po amerykańsko-brytyjskiej operacji desantowej we francuskiej części Afryki Północnej (Operacja Torch) została przesunięta do Tunezji aby zapewniać ochronę przeciwlotniczą 5 Armii Pancernej. Jej pododdziały walczyły nie tylko z lotnictwem, działa 8,8 cm Flak 18 używano także do niszczenia czołgów. W maju 1943 r. dostała się do niewoli.
Dywizję odbudowano 23 czerwca 1943 w Grecji. W grudniu 1944 r. wycofała się z Dubrownika, w kwietniu 1945 r. znajdowała się w rejonie Zagrzebia. Szlak bojowy zakończyła poddając się Amerykanom 8 maja 1945 r. w Dolnej Styrii
Skład bojowy dywizji Afryka, 1943 102 pułk Flak (Flak-Regiment 102) 114 pułk Flak (Flak-Regiment 114) 134 pułk Flak (Flak-Regiment 135) dywizyjne oddziały zaopatrzeniowe
Grecja, 1944 91 pułk Flak (Flak-Regiment 91) 201 pułk Flak (Flak-Regiment 201) 66 pułk Flak (Flak-Regiment 66) 58 pułk Flak (Flak-Regiment 58) - na Krecie 139 lotniczy batalion łączności
Dowódcy dywizji Generalleutnant Heinrich Burchard od 6 sierpnia 1942; Generalleutnant Gotthard Frantz od 21 grudnia 1942 do kapitulacji 13 maja 1943; Generalmajor Paul Pavel od 1 listopada 1943 do końca wojny;
Bibliografia
Leksykon Wehrmachtu
Kategoria:Dywizje Flak Kategoria:Niemieckie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1942 Kategoria:Niemieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1945