Michaił Gieorgijewicz Fomiczow (ros. Михаил Георгиевич Фомичёв; ur. we wsi Słoboda w obwodzie tulskim, zm. 18 listopada 1987 w Moskwie) – radziecki generał-lejtnant wojsk pancernych, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1944 i 1945).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Do 1925 skończył 4 klasy, później pracował jako wyrobnik, pomocnik traktorzysty i traktorzysta w sowchozie, od grudnia 1933 służył w Armii Czerwonej. W 1937 ukończył szkołę wojsk pancernych w Orle i został dowódcą plutonu, od 1939 należał do WKP(b), w 1941 ukończył Wojskową Akademię Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej im. Stalina, pracował w sztabie pułku czołgów w Kijowskim Specjalnym Okręgu Wojskowym w Równem.
Od czerwca 1941 walczył w wojnie z Niemcami, uczestniczył w walkach obronnych na Ukrainie, w sierpniu 1941 został zastępcą szefa sztabu 12 Brygady Pancernej na Froncie Południowo-Zachodnim, w maju 1942 został ciężko ranny w walce w rejonie Charkowa. Później został szefem sztabu brygady na Froncie Stalingradzkim, od grudnia 1942 do lipca 1943 pracował w Sztabie Generalnym Armii Czerwonej, od lipca do września 1943 był zastępcą dowódcy 244 Czelabińskiej Brygady Pancernej 30 Korpusu Pancernego 4 Armii Pancernej, a od września 1943 do lutego 1943 szefem sztabu 30 Korpusu Pancernego na 1 Froncie Ukraińskim. Od lutego 1944 do końca wojny dowodził brygadą pancerną (w stopniu pułkownika), z którą 27 lipca 1944 wziął udział w walkach o Lwów, 12 stycznia 1945 w walkach na przyczółku sandomierskim, a wiosną 1945 w operacji berlińskiej i praskiej, 27 czerwca 1945 otrzymał stopień generała-majora wojsk pancernych.
W czerwcu 1945 został zastępcą dowódcy, a w czerwcu 1946 dowódcą dywizji pancernej, w 1948 ukończył Wyższą Akademię Wojskową im. Woroszyłowa i został dowódcą dywizji zmechanizowanej, później szefem sztabu armii, 18 lutego 1958 został mianowany generałem-lejtnantem wojsk pancernych, w lipcu 1972 zakończył służbę.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (23 września 1944 i 31 maja 1945) Order Lenina (23 września 1944) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie: 30 kwietnia 1945 i 22 lutego 1968) Order Suworowa II klasy (6 kwietnia 1945) Order Kutuzowa II klasy (29 maja 1944) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Czerwonej Gwiazdy (trzykrotnie: 13 lutego 1942, 20 czerwca 1949 i 6 października 1981) Medal „Za zasługi bojowe” (3 listopada 1944) Medal „Za obronę Stalingradu” Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Za wyzwolenie Pragi” Order Krzyża Grunwaldu II klasy (Polska Ludowa) Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (Polska Ludowa) I inne.
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=1194 (ros.)
Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Generałowie porucznicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe” Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Kuncewskim w Moskwie Kategoria:Radzieccy dowódcy dywizji w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1987