Proporzec dla mistrzowskich baterii zmotoryzowanych – proporzec Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, używany w pododdziałach artylerii motorowej, w latach 1937–1939.
19 czerwca 1937 roku Minister Spraw Wojskowych generał dywizji Tadeusz Kasprzycki ustalił proporzec dla mistrzowskich baterii zmotoryzowanych, jako nagrodę przechodnią w zawodach wyszkoleniowych artylerii.
Proporzec składał się z: płatu o barwach danego rodzaju artylerii, z plecionymi frędzlami, usztywnionego przy pomocy drutu i dostosowanego do przyczepiania do tulei, z odznaką pamiątkową formacji pośrodku i napisem: „bateria mistrzowska" po obu stronach, metalowej tulei do osadzania na samochodzie lub motocyklu dowódcy baterii, na przednim prawym błotniku, wewnątrz pustej, w górnej części stożkowatej, w dolnej - wewnątrz gwintowanej z otworem do śruby wzmacniającej połączenie, z dwoma obrączkami do przymocowania płatu, głowicy - jak przy buńczuku. części metalowe proporca są wykonane z brązu, złocone i polerowane. Odznaka pamiątkowa formacji - według zatwierdzonego wzoru i materiału (na płacie - hartowana). Płat sukienny - o barwach danego rodzaju artylerii. Napisy na płacie haftowane srebrem, frędzle jedwabne ze sznura złotego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Artyleria II Rzeczypospolitej Kategoria:Proporce Wojska Polskiego