Eugeniusz Babraj (ur. 23 października 1896 w Krakowie, zm. 28 maja 1942 w Magdalence) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 23 października 1896 w Krakowie, w rodzinie Michała. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 1 pułku piechoty Legionów Polskich.
Mianowany porucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1921 w korpusie oficerów piechoty. W latach 1923–1933 pełnił służbę w 59 pułku piechoty w Inowrocławiu. W kwietniu 1933 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 102. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 pełnił służbę w batalionie KOP „Bereźne” na stanowisku dowódcy plutonu łączności.
We wrześniu 1941 został zatrzymany pod fałszywym nazwiskiem „Eugeniusz Borkowski” i osadzony w alei Szucha, a następnie na Pawiaku. 28 maja 1942 został rozstrzelany w Magdalence.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 24 października 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi po raz drugi – 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej” Srebrny Krzyż Zasługi po raz pierwszy – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Związku Walki Zbrojnej Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Ofiary egzekucji w Lesie Sękocińskim Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Bereźne” Kategoria:Oficerowie piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Więźniowie aresztu śledczego Gestapo w alei Szucha w Warszawie Kategoria:Więźniowie Pawiaka (okupacja niemiecka) Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich