Centralna Szkoła Strzelnicza (CSS) – szkoła Wojska Polskiego.
Historia szkoły 1 sierpnia 1922 Minister Spraw Wojskowych generał dywizji Kazimierz Sosnkowski na wniosek szefa Departamentu I z 4 kwietnia tego polecił mu „przeprowadzić z dniem 15 września 1922 połączenie Głównej Szkoły Strzelniczej w Toruniu i Centralnej Szkoły KM i Broni Specjalnej w Chełmnie na następujących zasadach”: połączone szkoły otrzymały nazwę „Centralna Szkoła Strzelnicza”, miejsce postoju CSS po połączeniu – Toruń, etat miał być zatwierdzony oddzielnie, Centralna Szkoła KM i Broni Specjalnej w Chełmnie miała być przeniesiona do Torunia przed 15 września, szef Departamentu miał przedstawić ministrowi do zatwierdzenia Statut i Regulamin Wewnętrzny oraz Program Wyszkolenia w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu, miesiące zimowe miały być przeznaczone na ukończenie organizacji szkoły, do 1 lutego 1923 miał być skompletowany przewidziany etatem personel instruktorskiDz. Rozk. MSWojsk. Nr 31 z 1 sierpnia 1922, poz. 447..
22 sierpnia 1922 Minister Spraw Wojskowych zatwierdził „obsadę osobową na kierowniczych stanowiskach w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu”: komendant szkoły – płk piech. Stanisław Martini, dotychczasowy komendant Głównej Szkoły Strzelniczej Armii w Toruniu, dyrektor nauk – kpt. piech. Tadeusz Felsztyn ze Szkoły Podchorążych w Warszawie, dowódca oddziałów szkolnych – ppłk piech. Józef Kwaciszewski, dotychczasowy komendant Centralnej Szkoły KM i Broni Specjalnej w Chełmnie, dowódca oddziałów oficerskich – mjr piech. Antoni Staich z C. Sz. KM i Br. Spec., dowódca oddziałów podoficerskich (baonu) – kpt. piech. Franciszek Matuszczak z 25 pp, kierownik działu doświadczalnego – wakat, gospodarz szkoły – kpt. piech. Jerzy Akatoff z C. Sz. KM i Br. Spec.Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 34 z 22 sierpnia 1922, poz. 496..
10 kwietnia 1923 został ogłoszony „Tymczasowy Statut Centralnej Szkoły Strzelniczej”. W statucie określono cele szkoły: wyszkolenie oficerów na kierowników i instruktorów wyszkolenia strzeleckiego i nauki o wszystkich broniach piechoty oraz podoficerów na ich pomocników, jak też podniesienie osobistej sprawności i umiejętności oficerów i podoficerów w tych dziedzinach do możliwie najwyższego poziomu wypróbowanie, ustalenie i wprowadzenie w życie metod wyszkolenia najlepiej odpowiadających celom wyszkolenia wskazanym przez MSWojsk. oraz rozszerzenie tych metod w wojsku, doskonalenie metod wyszkolenia, popieranie rozwoju strzelectwa w wojsku oraz podniesienie wszelkimi środkami zamiłowania do tej gałęzi wyszkolenia, przeprowadzenie badań i doświadczeń w zakresie uzbrojenia piechoty, tak istniejącego obecnie, jak i nowego, i to zarówno z punktu widzenia technicznego, a w szczególności z punktu widzenia jego zastosowania na polu walki (w tym zakresie CSS było miarodajnym organem opiniodawczym w sprawach uzbrojenia piechoty), śledzenie postępów uzbrojenia i wyszkolenia strzeleckiego w kraju i zagranicą, celem informowania o nich MSWojsk., szkół oraz oddziałów, szkolenie oficerów, specjalnie w tym celu skierowanych („komenderowanych”) na fachowców w sprawach uzbrojenia piechoty poprzez pogłębienie ich wiadomości w tej dziedzinie oraz zapoznawanie ich z metodami badania i oceny broni oraz ogólnymi warunkami jej wyrobuDz. Rozk. MSWojsk. Nr 13 z 10 kwietnia 1923, poz. 175..
Absolwenci otrzymywali świadectwa ukończenia kursu.
25 czerwca 1924 w szkole zostało przeprowadzone pierwsze w Polsce strzelanie przeciwlotnicze do celu rzeczywistego. Rękaw ciągniony był na 300 m linie za samolotem pilotowanym przez sierż. Jana Krajewskiego z 4 Pułku Lotniczego (obserwatorem był por. Jan II Wajda). Cel zwalczały obsługi karabinów maszynowych.
4 lutego 1925 ogłoszono przesunięcia oficerów na stanowiska: mjr. piech. Tadeusza Felsztyna ze stanowiska dyrektora nauk na stanowisko kierownika Działu Doświadczalnego, mjr. piech. Franciszka Matuszczaka ze stanowiska dowódcy baonu podoficerów na stanowisko dyrektora nauk, mjr. piech. Eugeniusza Bałutina ze stanowiska dowódcy oddziałów oficerskich na stanowisko dowódcy baonu podoficerów, mjr. piech. Walentego Nowaka ze stanowiska dowódcy kompanii na stanowisko dowódcy oddziałów oficerskich, por. piech. Franciszka Wilkonia na stanowisko instruktora.
W 1931 w wyniku połączenia Centralnej Szkoły Strzelniczej z Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia zostało utworzone Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Ostateczne rozwiązanie szkoły nastąpiło wiosną 1932.
Kadra szkoły Komendanci płk piech. Stanisław Martini (od 22 VIII 1922) ppłk dypl. piech. Antoni Staich (14 II 1929 – 23 III 1932)
Dyrektorzy nauk kpt. / mjr piech. Tadeusz Felsztyn (22 VIII 1922 – 4 II 1925) mjr piech. Franciszek Matuszczak (II 1925 – III 1929) Bronisław Laliczyński (do 30 I 1930) ppłk piech. Józef Pecka (do 23 III 1932)
Oficerowie kpt. piech. Józef Kramczyński
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Szkolnictwo piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Strzelectwo w Polsce Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Toruniu Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1922 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1931