Bronisław Bartyński (ur. 17 września 1901 w Zaborowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Władysława i Wiktorii z domu Gierlak, urodzony 17 września 1901 w Zaborowie. Podczas I wojny światowej był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Początkowo służył w 2 pułku artylerii polowej. Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 grudnia 1922. W latach 20. był oficerem 64 pułku piechoty w Grudziądzu. W 1928 był w kadrze oficerów piechoty. W 1932 był w kadrze Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy. Od 1932 był oficerem 61 pułku piechoty i Centralnej Szkoły Podoficerów Korpusu Ochrony Pogranicza. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935. Przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza służył w szeregach batalionu KOP „Osowiec” i batalionu KOP „Łużki”. Od marca 1939 był dowódcą 1 kompanii granicznej batalionu KOP „Delatyn”. Później do czasu mobilizacji w sierpniu 1939 pełnił stanowisko dowódcy kompanii granicznej KOP „Małaszki” w składzie batalionu KOP „Łużki”. Jego przydział mobilizacyjny pozostaje nieznany.

Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie jenieckim w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 107.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

thumb|Kamień pamiątkowy obok Dębów Pamięci w Lutowiskach Ordery i odznaczenia Medal Niepodległości – 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Srebrny Krzyż Zasługi – 19 marca 1931 „za zasługi na polu przysposobienia wojskowego”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Upamiętnienie W ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, w 2009 został zasadzony Dąb Pamięci honorujący Bronisława Bartyńskiego w Lutowiskach.

Zobacz też

jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Łużki” Kategoria:Oficerowie piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1940