Mieczysław Suwała ps. „Oro" (ur. 21 listopada 1913 w Grabownicy, zm. 6 października 1986 w Warszawie) – polski duchowny rzymskokatolicki.
thumb|240px|Nagrobek ks. Suwały w Grabownicy Życiorys Urodził się 21 listopada 1913Według innego źródła 21 listopada 1914. w Grabownicy Starzeńskiej jako syn Jana i Marii z domu Ruchlewicz. Pochodził z rodziny wielodzietnej, chłopskiej, był wychowywany przez ciotkę, Katarzynę Nowakowską i jej męża Jana. Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku, gdzie 23 czerwca 1933 zdał egzamin dojrzałości (w jego klasie byli m.in. Zygmunt Bezucha, Edward Czech, Mieczysław Przystasz, Stefan Stefański).
Podjął naukę w Seminarium Duchownym w Pińsku. 8 kwietnia 1939 w katedrze pińskiej otrzymał sakrament święceń kapłańskich. Podczas wojny posługując się pseudonimem „Oro" pełnił funkcję kapelana wydzielonego z Uderzeniowych Batalionów Kadrowych, podporządkowanego jako III batalion (w składzie 77 Pułku Piechoty Armii Krajowej), dowodzony przez por. Bolesława Piaseckiego ps. „Sablewski”. Był także kapelanem w oddziałach partyzantki AK: „Stołpecko-Nalibockim” i pułku „Palmiry-Młociny”. Po aresztowaniu przez sowietów był więziony wraz z oficerami oddziału na Łukiszkach, a od 27 lipca w więzieniu przy ul. Ofiarnej.
Po wojnie był pracownikiem Stowarzyszenia „Pax” oraz prefektem Liceum Ogólnokształcącego pw. św. Augustyna w Warszawie (pełniąc tę funkcję w 1957 był zaangażowany w przekazanie okupu za porwanego Bohdana Piaseckiego, syna ww. Bolesława). Po ujawnieniu zabójstwa Bohdana Piaseckiego przeniósł się do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Stanisława, Biskupa i Męczennika w Hajnówce, gdzie posługiwał od 1957 do 1959. Od 1959 studiował w Instytucie Papieskim Uniwersytetu Leopolda i Franciszka w Innsbrucku, gdzie uzyskał tytuł licencjat naukowy z filozofii chrześcijańskiej. Powróciwszy do parafii w Hajnówce był tam wikariuszem przez rok od 1962 do 1963, po czym podjął studia w Warszawie.
Zmarł 6 października 1986 w WarszawieW innych publikacjach pojawiły daty śmierci 1984 oraz 1 października 1986 . Został pochowany na cmentarzu w rodzinnej Grabownicy.
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (uchwałą Rady Państwa z 20 lipca 1954, za zasługi w pracy społecznej). Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (uchwałą Rady Państwa z 22 lipca 1953, za zasługi w pracy społecznej). Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955). Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami –dwukrotnie (1944, przyznany przez Komendę AK) Medal „20-lecia Światowej Rady Pokoju” (1969)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Innsbrucku Kategoria:Duchowni diecezji drohiczyńskiej Kategoria:Duchowni związani z Hajnówką Kategoria:Działacze PAX Kategoria:Kapelani Armii Krajowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Grabownicy Starzeńskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1986