Elizaveta Kotorova, (ur. 21 sierpnia 1954 w Tomsku) – rosyjska i polska germanistka, językoznawczyni, specjalistka z zakresu językoznawstwa ogólnego i porównawczego, semantyki leksykalnej, leksykologii, leksykografii, pragmalingwistyki oraz języka ketyjskiegoZłota księga nauk humanistycznych, Gliwice: Wydawnictwo Helion S.A. – Polski Instytut Biograficzny, 2013..
Kariera naukowa W 1976 ukończyła studia w Tomsku. Stopień doktora uzyskała w roku 1983 na Uniwersytecie M.W. Łomonosowa w Moskwie, habilitowała się w 1998 tamże. W roku 2000 została profesorem.
Elizaveta Kotorova wykładała na Wydziale Języków Obcych Państwowego Uniwersytetu Pedagogicznego w Tomsku, na Politechnice Tomskiej oraz Państwowym Uniwersytecie Tomskim. Do roku 2024 pracowała w Instytucie Filologii Germańskiej Uniwersytetu Zielonogórskiego.
Ponadto Kotorova pracowała i prowadziła badania w różnych ośrodkach badawczych oraz na uniwersytetach europejskich i amerykańskich: na Wolnym Uniwersytecie i Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie, Uniwersytecie w Udine (Włochy), w Instytucie Antropologii Ewolucyjnej Towarzystwa Maxa Plancka (Lipsk), na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara oraz Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku. W swojej dotychczasowej karierze była stypendystką Fundacji Alexandra von Humboldta, Niemieckiej Centrali Wymiany Akademickiej, Fundacji Sorosa oraz wielu innych fundacji.
Elizaveta Kotorova jest autorką ponad stu pięćdziesięciu artykułów naukowych i monografii. Do jej głównych zainteresowań badawczych należą: problem ekwiwalencji międzyjęzykowej analiza porównawcza systemów leksykalno-semantycznych języka niemieckiego, rosyjskiego i angielskiego badanie pragmalingwistycznych cech wzorców zachowań językowych w języku niemieckim, rosyjskim i polskim typologiczny i leksykograficzny opis języka ketyjskiego, jednego z autochtonicznych języków Syberii.
Elizaveta Kotorova zdefiniowała na nowo pojęcie ekwiwalencji międzyjęzykowej, zgodnie z którym ekwiwalencja ta zachodzi nie pomiędzy poszczególnymi leksemami porównywanych systemów językowych, lecz pomiędzy leksemem języka wyjściowego a korespondującym z nim polem semantycznym języka drugiegoSvetlana Mengel. Recenzija. „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego”, zeszyt LXIV, 2008, s. 285–288.. Pracuje nad teorią „pola komunikacyjno-pragmatycznego”, która stanowi podstawę teoretyczną opisu różnych form realizacji wzorców zachowań językowychKommunikativ-pragmatisches Feld als Modell des kulturbezogenen Redeverhaltens, w: Linguistica et res cotidianae (= Linguistische Treffen in Wrocław, vol. 2), red. Iwona Bartoszewicz, Joanna Szczęk, Artur Tworek. Wrocław / Dresden (ATUT / Neisse Verlag), 2008, s. 113–120..
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Tomsku Kategoria:Rosyjscy językoznawcy Kategoria:Polscy językoznawcy Kategoria:Urodzeni w 1954 Kategoria:Absolwenci Tomskiego Państwowego Uniwersytetu Pedagogicznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Państwowego Uniwersytetu Pedagogicznego w Tomsku Kategoria:Stypendyści Fundacji im. Alexandra von Humboldta Kategoria:Polscy germaniści Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Zielonogórskiego