mały|UTO typu segway (na zdjęciu jego konstruktor Dean Kamen) mały|Urządzenie transportu osobistego typu monocykl elektryczny Urządzenie transportu osobistego (UTO) – kategoria pojazdów zdefiniowana w polskim prawie jako napędzane elektrycznie – z wyłączeniem hulajnóg elektrycznych – bez siedzenia i pedałów, konstrukcyjnie przeznaczonych do poruszania się wyłącznie przez kierującego znajdującego się na tym pojeździe. Dopuszczalna prędkość UTO na drodze dla rowerów wynosi 20 km/h. Jeśli nie ma drogi dla rowerów, może wyjątkowo korzystać z chodnika, jadąc „z prędkością zbliżoną do prędkości pieszego”. Do tej grupy zaliczyć można m.in. deskorolki elektryczne, deski żyroskopowe (hoverboardy), unicykle elektryczne i inne elektryczne urządzenia samobalansujące.

Do tej grupy pojazdów nie zalicza się takich pojazdów jak:

urządzenie wspomagające ruch – urządzenie lub sprzęt sportowo-rekreacyjny, przeznaczone do poruszania się osoby w pozycji stojącej, napędzane siłą mięśni; hulajnoga elektryczna – pojazd napędzany elektrycznie, dwuosiowy, z kierownicą, bez siedzenia i pedałów, konstrukcyjnie przeznaczony do poruszania się wyłącznie przez kierującego znajdującego się na tym pojeździe.

Korzystanie z dróg w Polsce Przed 20 maja 2021 r. osoba korzystająca z urządzeń niewyposażonych w silnik traktowana była jak pieszy i była zobowiązana do poruszania się po chodniku lub poboczu jezdni. Korzystanie z urządzeń wyposażonych w silnik było nieunormowane. Ponieważ spełniały one definicję motoroweru (pojazd dwu- lub trójkołowy zaopatrzony w silnik spalinowy o pojemności skokowej nieprzekraczającej 50 cm³ lub w silnik elektryczny o mocy nie większej niż 4 kW, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 45 km/h)(Art. 2 pkt 46) Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym ()., a jednocześnie nie posiadały wyposażenia, jakie powinien posiadać motorower, oficjalnie nie było dozwolone poruszanie się po drogach publicznych, w strefach zamieszkania i strefach ruchu.

Od 20 maja 2021 r. obowiązują przepisy o ruchu urządzeń transportu osobistego i hulajnóg elektrycznychUstawa z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw ().. Zawarte są one w art. 33-33d Prawa o ruchu drogowym. Kierujący urządzeniem transportu osobistego jest obowiązany korzystać z drogi dla rowerów, jeżeli jest ona wyznaczona dla kierunku, w którym się porusza lub zamierza skręcić. Kierujący urządzeniem transportu osobistego, korzystając z drogi dla rowerów i pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustępować pierwszeństwa pieszemu. Może on korzystać z chodnika lub drogi, gdy nie ma drogi dla rowerów. Jeżeli z nich korzysta, jest obowiązany jechać z prędkością zbliżoną do prędkości pieszego, zachować szczególną ostrożność, ustępować pierwszeństwa pieszemu oraz nie utrudniać jego ruchu. Jeżeli kierujący nie ukończył 16 lat, jest zobowiązany używać kask ochronny(Art. 33 ust. 1b) Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (). W Polsce do 2 marca 2026 minimalny wiek uprawniający do kierowania urządzeniem transportu osobistego wynosił 10 latArt. 8 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami (). Ponadto - jedynie w przypadku osób, które nie ukończyły 18 lat - wymagane było równocześnie posiadanie karty rowerowej lub prawa jazdy kategorii AM, A1, B1 lub TArt. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami (). Od 3 marca 2026 r. zasady te utrzymano, dodając kategorię B prawa jazdy i podnosząc wiek uprawniający do kierowania do 13 latArt. 4 pkt 3 lit. b i pkt 4 lit. a tiret czwarte ustawy z dnia 17 października 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw ()..

Urządzenia transportu osobistego mały|Urządzenie transportu osobistego – deska żyroskopowa (hoverboard)

Zobacz też

hulajnoga elektryczna urządzenie wspomagające ruch mikromobilność

Przypisy

Kategoria:Pojazdy elektryczne