Juliusz Alojzy Ellert (ur. 1866, zm. 16 listopada 1925) – polski duchowny katolicki, proboszcz akademickiego Kościoła św. Jana w Wilnie, kanonik honorowy kapituły wileńskiej.
Życiorys Jego przodkowie przybyli do Białegostoku z Alzacji lub Lotaryngii. Juliusz Ellert studiował w Akademii Duchownej w Petersburgu, gdzie uzyskał stopień kandydata teologii; uzupełniał studia w Monachium.
Po przyjęciu święceń kapłańskich pracował wiele lat w Grodnie, gdzie był kapelanem i pierwszym wykładowcą języka polskiego w gimnazjach oraz dziekanem fary.
Był w gronie założycieli Rzymskokatolickiego Towarzystwa Dobroczynności w Grodnie. Władze rosyjskie widziały w nim kandydata na biskupa w Saratowie. Później w Wilnie był proboszczem Kościoła św. Jana w Wilnie, został przyjęty w poczet kanoników kapituły wileńskiej. Został pochowany na Rossie wileńskiej.
Bibliografia Aleksander Śnieżko, Juliusz Ellert, w: Polski Słownik Biograficzny, tom VI, 1948.
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiej Rzymskokatolickiej Akademii Duchownej w Petersburgu Kategoria:Duchowni diecezji wileńskiej Kategoria:Kanonicy wileńscy Kategoria:Ludzie związani z Białymstokiem Kategoria:Ludzie związani z Grodnem Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Rossie w Wilnie Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1925