Andrzej Matuszak (ur. 4 lutego 1908 w Majdanie KrynickimStanisław Łoza Czy wiesz, kto to jest?, wyd. Głównej Księgarni Wojskowej, Warszawa 1938, s. 470Słownik artystów plastyków. Artyści plastycy Okręgu Warszawskiego ZPAP 1945–1970. Słownik biograficzny, wyd. OW ZPAP, Warszawa 1972, s. 358–359., zm. 25 września 1998Andrzej Matuszak w bazie nekrologów warszawskich) – polski wojskowy, strzelec sportowy, działacz sportowy, mistrz świata w strzelectwie (1931).
Życiorys Ukończył gimnazjum w Zamościu i Szkołę Podchorążych Piechoty. Od 1927 uprawiał strzelectwo sportowe. W 1931 zdobył mistrzostwo świata w konkurencji karabin wojskowy na 300 m – postawa stojąc. Wielokrotnie sięgał po mistrzostwo Polski (w czterech konkurencjach w 1933, w jednej konkurencji w 1934 i 1935), był też mistrzem armii (1930) i dwukrotnym mistrzem DOK nr VII w strzelaniu z broni wojskowej.
W latach 1928–1929 kierował sekcją strzelecką przy gimnazjum w Zamościu, w 1934 sekcją strzelecką WKS Kielce.
W kampanii wrześniowej walczył w stopniu porucznika w szeregach 2 Morskiego pułku strzelców, w obronie GdyniKadry morskie Rzeczypospolitej. tom V. Polska marynarka wojenna. Dokumentacja organizacyjna i kadrowa oficerów, podoficerów i marynarzy. (1918–1947), Pod redakcją Jana Kazimierza Sawickiego. Gdynia 2011, s. 239. Następnie dostał się do niewoli niemieckiej, w której przebywał do końca wojny. W obozie jenieckim pobierał naukę malarstwa od Mariana Bohusz-Szyszko.
Po II wojnie światowej powrócił do Polski. W 1946 należał do inicjatorów reaktywacji Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego, pod koniec lat 40. był jednym z założycieli sekcji strzelectwa sportowego w CWKS Warszawa. Na pierwszych powojennych mistrzostwach Polski – I Narodowych Zawodach w Strzelaniu w 1950 zdobył złote medale w strzelaniu z karabinu wojskowego (500 metrów stojąc, 500 metrów klęcząc, 500 metrów drużynowo – trzy postawy), z karabinka sportowego (3 postawy), pistoletu TT (25 metrów – dowolne ujęcie broni), pw-4 drużynowo, srebrne medale w strzelaniu z karabinu wojskowego (500 metrów – trzy postawy), z karabinka sportowego (100 m), z pistoletu dowolnego (50 metrów stojąc), z pistoletu automatycznego (do 5 sylwetek), pw-1 drużynowo i kb-3 drużynowo. Na I Ogólnopolskiej Spartakiadzie Zrzeszeń w 1951 wywalczył brązowy medal w konkurencji kbks-4, na mistrzostwach Polski w strzelectwie kulowym w 1952 zdobył złoty medal w konkurencji kb-1c stojąc, srebrny medal w konkurencji kbks-C stojąc oraz brązowy medal w konkurencji kb-1c stojąc, na mistrzostwach Polski w strzelectwie kulowym w 1953 – złoty medal w konkurencji pd-4, srebrne medale w konkurencji kb-1, kb-1c, kbks-5 - 3 postawy i kbks-5c. Po zakończeniu kariery zawodniczej pozostał w klubie jako trener i w tym charakterze pozostał w Legii do 1968. Z wojska odszedł w stopniu podpułkownikaWiktor Bołba, Adam Dawidziuk, Grzegorz Karpiński, Robert Piątek Legia Warszawa 1916–2016, wyd. Legia Warszawa SA i PWN, Warszawa 2017, według indeksu.. W latach 60. był kapitanem sportowym Polskiego Związku Strzelectwa SportowegoAndrzej Matuszak w Zamościopedii.
Od 1965 uczestniczył w wystawach plastyków-wojskowych, specjalizował się w malarstwie sztalugowym.
Ordery i odrodzenia
Krzyż Srebrny Order Virtuti MilitariTwórczość A Matuszaka w: Stolica, nr 43 (1351) z 28.10.1973, s. 11 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1969) Złoty Krzyż Zasługi (1962) Srebrny Krzyż Zasługi (10 marca 1932) „za zasługi na polu sportu strzeleckiego”.
Przypisy
Kategoria:Polscy strzelcy Kategoria:Polscy trenerzy strzelectwa Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1998