Jaskinia Złotniańska – druga pod względem długości jaskinia Beskidu Sądeckiego. Ma dwa, położone obok siebie, otwory wejściowe znajdujące się w dolinie Złotniańskiego Potoku, na zachodnim zboczu Sokołowskiej Góry, w pobliżu kilku niewielkich jaskiń, na wysokości 815 m n.p.m.Bogdan Mościcki: Beskid Sądecki i Małe Pieniny. Pruszków: Oficyna Wyd. „Rewasz”, 2007. .. Długość jaskini wynosi 155 metrów, a jej deniwelacja 12 metrówGrzegorz Klassek, Tomasz Mleczek - Eksploracja i inwentaryzacja jaskiń polskich Karpat fliszowych, 48. Sympozjum Speleologiczne, Kletno, 2014. Opis jaskini Od dużego otworu wejściowego idzie stromo w dół korytarzyk, który prowadzi do zacisku i dalej do 2-metrowej studzienki. Na jego początku odchodzi w bok krótki ciąg do mniejszego, drugiego otworu. Na dnie studzienki zaczyna się ciąg prowadzący przez 2-metrowy próg do Sali pod Wiszącą Wantą. Z niej odchodzą trzy ciągi:lewo|mały|Sokołowska Góra, widok z Hali Barnowskiej
na lewo w dół idą ciasne szczeliny przechodząc przez 2-metrowy próg dochodzi się do Niskiej Sali skąd:
idzie ciąg, składający się z kilku zacisków i studzienek, na dno jaskini przez zacisk położony w najwyższej części sali przechodzi się do Wysokiej Sali
idąc przez studzienkę w dnie sali dochodzi się do Ciągu z Kościami. Jest to wysoki korytarz prowadzący do najniższego punktu jaskini.
Przyroda Jaskinia jest typu osuwiskowego. Nie ma w niej nacieków. Zamieszkują ją nietoperze. Są to podkowce małe i nocki duże. Flory nie badano. W Ciągu z Kościami znaleziono szkielet borsuka.
Historia odkryć Jaskinia została odkryta przez E. Borka i K. Farona w lutym 1990 roku. Jej opis i plan sporządzili E. Borek i P. Wańczyk w 1997 roku.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie Beskidu Sądeckiego