Jarosław Marek Porazinski (ur. 9 marca 1950 w Bydgoszczy) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych.
Specjalizuje się w historii nowożytnej Polski i historii powszechnej. Studia historyczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu ukończył w 1976. W 1981 obronił doktorat. Habilitował się w 1999. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 2018. Członek PZPR od 1976 roku, członek Egzekutywy KU PZPR w latach 80/tych, aktywnie walczył z Samorządem Studenckim w roku 1985 oraz innymi przejawami niezależnych ruchów studenckich jak NZS i Radio Studenckie.
Zajmował stanowisko profesora nadzwyczajnego Zakładzie Historii Powszechnej i Polski XVI–XVIII wieku w Instytucie Historii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 1989 do 2004 był dyrektorem Archiwum Państwowego w Toruniu. W latach 2002–2012 pełnił funkcję prezesa Stowarzyszenia Archiwistów PolskichStrona Stowarzyszenia Archiwistów Polskich.
Autorskie publikacje monograficzne Sejm lubelski w 1703 roku i jego miejsce w konfliktach wewnętrznych na początku XVIII wieku (1988) Epiphania Poloniae : orientacje i postawy polityczne szlachty polskiej w dobie wielkiej wojny północnej (1702-1710) (1999) Staropolska kultura śmiechu. Ludzie - teksty - konteksty (2015)
Przypisy
Bibliografia Biogram na stronie UMK
Katalog Biblioteki UMK Archwium UMK, w Komitet Uczelniany PZPR , 1949-1989 – Inwentarz
Kategoria:Polscy archiwiści Kategoria:Absolwenci Wydziału Nauk Historycznych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Nauk Historycznych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Ludzie urodzeni w Bydgoszczy Kategoria:Urodzeni w 1950