; inna nazwa: Znaki 銀杏 są czytane w języku japońskim dwojako: ginnan lub ichō. Pierwsze słowo oznacza zarówno samo drzewo, jak i jego jadalne zarodki, drugie natomiast wyłącznie drzewo. Nazwa ginkgo w językach europejskich jest skutkiem pomyłki niemieckiego botanika i lekarza Engelberta Kaempfera (1651–1716), który przywiózł nasiona tego drzewa do Europy. Podczas pobytu w Japonii notował on wymowę nazw roślin pisanych znakami kanji. Popełnił jednak błąd, zapisując ich dosłowne znaczenie „srebrna morela” z wymową ginkgo (jap. ginkyō). Albowiem pierwszy znak oznacza „srebro”, a drugi odnosi się do struktur kilku owocowych drzew żeńskich rodzaju Prunus, zawierających twarde białe wewnętrzne pokrycie nasienne, podobne do pestki moreli lub skorupki pistacjowej. Szwedzki botanik Karol Linneusz utrwalił błąd, przypisując drzewu nazwę naukową: Ginkgo biloba. Legenda głosi, że miłorząb został zasadzony przez Kiyomasę Katō. – zamek zlokalizowany na wzgórzu w mieście Kumamoto, w Japonii.

Opis Jest to duża i bardzo dobrze ufortyfikowana budowla. Uważany jest za jeden z trzech głównych zamków w Japonii, obok zamków Himeji i Matsumoto.

W 1960 roku donżon (tenshukaku), główna wieża zamku, został zrekonstruowany z użyciem betonu. Kilka sąsiadujących budynków drewnianych kompleksu zachowało swój pierwotny charakter. Trzynaście konstrukcji znajdujących się na wzniesieniu zamkowym uznano za ważne obiekty kulturowe. W lutym 2006 roku zamek został wpisany przez Nihon Jōkaku Kyōkai (Stowarzyszenie Zamków Japońskich) na listę stu najważniejszych zamków w Japonii.

W pobliskim parku San-no-maruSan-no-maru → zewnętrzny pierścień obrony, obszar, rejon zamku; w kierunku do wewnątrz znajdowała się ni-no-maru (zewnętrzna cytadela), a w centrum honmaru (wewnętrzna cytadela, z donżonem). Obecnie na terenie zamków, które nie zachowały się w całości teren zewnętrzny zajmują przeważnie parki. znajduje się Hosokawa Gyōbu-tei, była rezydencja klanu Hosokawa pochodząca z okresu Edo. Drewniany budynek otoczony jest ogrodem japońskim.

Historia Od powstania do XXI wieku thumb|left|Zamek Kumamoto (1871–1874) W 1467 roku powstały pierwsze fortyfikacje zamku Kumamoto, których twórcą był Hidenobu Ideta. W 1496 roku Chikakazu Kanokogi rozbudował fortyfikacje po drugiej stronie góry. W 1588 roku Kiyomasa Katō (1561–1611) został przeniesiony do zamku Kumamoto, który miał jeszcze oryginalną formę. W latach 1601–1607 Katō znacznie rozbudował zamek, przekształcając go w kompleks zamkowy z 49 wieżami, 18 bramami wieżowymi i 29 mniejszymi bramami. Mniejsza wieża zamkowa, zbudowana niedługo po powstaniu głównej wieży, mieściła m.in. kuchnię. W 1610 roku ukończono budowę pałacu Honmaru Goten. Rozmiary całego kompleksu wynoszą: ok. 1,6 km (wsch.–zach.) i ok. 1,2 km (płn.–płd.). Donżon mierzy 30,3 m wysokości.

W 1877 roku zamek był oblegany podczas buntu Satsumy, w efekcie czego spłonął donżon oraz połowa konstrukcji zespołu zamkowego. W 1960 roku główna wieża została zrekonstruowana z użyciem betonu. W latach 1998–2008 kompleks zamkowy przeszedł prace renowacyjne. Na początku grudnia 2007 roku zakończyła się gruntowna renowacja wewnętrznego pałacu, co w kwietniu 2008 roku zostało uhonorowane publiczną ceremonią.

Trzęsienie ziemi (2016) thumb|240px|Jedna z wież zniszczona podczas trzęsień ziemi (2016) thumb|240px|Shachihoko, replika oryginalnego ornamentu thumb|240px|Zamek Kumamoto W efekcie trzęsień ziemi, które miały miejsce 14 (magnituda: 6,5) i 16 (7,3) kwietnia 2016 roku zamek został poważnie uszkodzony. Dwie wieże (yagura) zawaliły się całkowicie, a kamienne ściany u podnóża zamku – częściowo. Kilka zamkowych ornamentów (np. shachihoko, mityczny karp z głową lwa i ciałem rybyTakże tłumaczony jako ryba z głową tygrysa lub złoty delfin. Wierzono, że potrafi powodować deszcz w przypadku pożaru zamku czy świątyni.) spadło z dachu wieży i rozpadło się. Sam donżon wytrzymał większość trzęsień, odnosząc jedynie nieznaczne uszkodzenia strukturalne.

Czas przeznaczony na pełną i kompleksową odbudowę kompleksu oszacowano na kilkadziesiąt lat. Według szefa lokalnego przedsiębiorstwa budowlanego, które na przestrzeni lat pracowało nad odnowieniem zabudowań zamkowych, trzęsienie ziemi z 2016 roku zniweczyło blisko 60 lat prac renowacyjnych.

Na początku czerwca 2016 roku podjęto pierwsze próby odbudowy zamku. Zakończenie restauracji głównej wieży zaplanowano na 2019 rok. Ostateczny termin kompleksowej odbudowy i restauracji całego zespołu zamkowego został zaplanowany na 2036 rok. W kwietniu 2018 roku dwa nowo wykonane ornamenty shachihoko zostały zainstalowane na dachu dużej wieży tenshukaku.

Chronologia źródło: 1467: pierwotne umocnienia 1496: rozbudowa 1601–1607: rozbudowa 1610: pałac Honmaru Goten (renowacja ukończona w kwietniu 2008 r. po blisko 50 latach prac) 1960: odbudowa 1998–2008: odbudowa 2016–(?): remont po trzęsieniu ziemi

Galeria

Zobacz też lista zamków w Japonii

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne Oficjalna strona zamku The Mainichi Newspapers: Ginkgo gold (zdjęcie miłorzębu na tle zamku)

Kategoria:Zamki w Japonii Kategoria:Obiekty budowlane w Kumamoto