II Poznański batalion etapowy – oddział wojsk wartowniczych i etapowych w okresie II Rzeczypospolitej pełniący między innymi służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne Formowanie batalionu rozpoczęto na przełomie 1918-1919. Otrzymał on nazwę okręgu generalnego, w którym powstał i kolejny numer porządkowy oznaczany cyfrą rzymską. Do batalionu wcielono żołnierzy starszych wiekiem i o słabszej kondycji fizycznej. Oficerowie i podoficerowie nie mieli większego doświadczenia bojowego. Batalion nie posiadał broni ciężkiej, a broń indywidualną żołnierzy stanowiły stare karabiny różnych wzorów z niewielką ilością amunicji. We wrześniu 1919 dowództwo batalionu stacjonowało w Mińsku. Wiosną 1920 batalion podlegał Dowództwu Okręgu Etapowego „Mińsk”. We wrześniu batalion wchodził w skład IVa Brygady Etapowej. Dowództwo baonu oraz 1. i 3. kompania stacjonowała w Janowie Podlaskim przy Dowództwie Powiatu Etapowego Janów, natomiast 2. kompania w Wysokiem Litewskim. Stan baonu wynosił wówczas 2 oficerów, 4 podchorążych i 223 szeregowców. W październiku 1920 zreorganizowano brygady etapowe 4 Armii. Batalion pozostał w składzie IVa Brygady Etapowej.

W lutym 1921 bataliony etapowe przejęły ochronę granicy polsko-rosyjskiej. Początkowo pełniły ją na linii kordonowej, a w maju zostały przesunięte bezpośrednio na linię graniczną z zadaniem zamknięcia wszystkich dróg, przejść i mostów. W 1921 bataliony etapowe ochraniające granicę przekształcono w bataliony celne.

Służba kordonowa W grudniu 1919 batalion przydzielony został do dyspozycji Frontu Litewsko-Białoruskiego. Ochraniał linie kolejowe Mińsk-Borysów i Mińsk-Bobrujsk-Osipowicze-Słuck. We wrześniu 1920 podlegał DOE 5 Armii, a po jej likwidacji był w składzie IVa Brygady Etapowej. Od 24 września 1920 ochraniał linię kolejową Brześć-Czeremcha-Bielsk i Czeremcha-Hajnówka. W styczniu 1921 był w dyspozycji DPE „Prużany", a jego kompanie stacjonowały w Białowieży, Szerszowej i Prużanach. Do marca 1921 stacjonował w Berezie Kartuskiej, a jego dowództwo było zarazem dowództwem odcinka kolejowego Brześć-Baranowicze. Od 17 do 24 marca w rejonie Nieświeża w ochraniał stację kontrolną i odcinek kordonu od Niemna do Sołtanowszczyzny. W tym czasie dowództwo batalionu stacjonowało w folwarku Rudawka i podlegało Dowództwu Odcinka Kordonowego „Baranowicze". 14 marca 1921 batalion otrzymał zadanie ściągnąć wszystkie swoje posterunki i przegrupować się do NieświeżaOdpis rozkazu Dowództwa 4 A, s.45.

Od 1 maja batalion podlegał DOE 2 Armii.

Dowódcy batalionu por. tab. Franciszek Leon Jezierski (był we IX 1920 i V 1921)

Struktura organizacyjna +Organizacja batalionu w lutym 1921Odpis rozkazu Dowództwa 4 A, s. 40pododdziałmiejsce stacjonowaniadowódca1 kompania etapowaTewle2 kompania etapowaBereza Kartuska3 kompania etapowaPrużany4 kompania etapowaLinowoOrganizacja batalionu 23 kwietnia 1921pododdziałmiejsce stacjonowaniadowódcadowództwo batalionuRudawkapor. Franciszek Leon Jezierski1 kompania etapowaGowicznachor. Kupczyk2 kompania etapowaRudawkachor. Jankowski3 kompania etapowaRudawkachor. Franc4 kompania etapowaGowicznachor. Niewiejski

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

(sygn.28/14.) (sygn.28/36.)

P P P Kategoria:Wojsko Polskie w Słucku Kategoria:Wojsko Polskie w Nieświeżu