Symeon (Szymon) Kazimierz Werner (ur. 18 lutego 1893 w Adamczowiczach, zm. 5 sierpnia 1945 w Wielkiej Brytanii) – major Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych.
Życiorys Urodził się 18 lutego 1893 w Adamczowicach, pow. sandomierski, w rodzinie Kazimierza i Józefy z Wilkowskich. Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień kapitana w korpusie oficerów administracji w dziale (grupie) kancelaryjnym ze starszeństwem z 1 grudnia 1920. Na przełomie lat 20./30. był oficerem w Departamencie Budownictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych, gdzie do 1939 w stopniu majora był szefem wydziału. Zamieszkiwał w kamienicy przy Alei Szucha 16, gdzie 2 kwietnia 1939 był pośrednim świadkiem samobójstwa Walerego Sławka, zajmującego mieszkanie powyżej.
Podczas II wojny światowej był majorem Polskich Sił Zbrojnych.
Zmarł 5 sierpnia 1945. Został pochowany na cmentarzu katolickim w Ormskirk.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (12 marca 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (16 marca 1928)M.P. z 1928 r. nr 65, poz. 89 „za zasługi na polu administracji wojska”. Medal 3 Maja (przed 1928)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Majorowie administracji II Rzeczypospolitej Kategoria:Majorowie Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem 3 Maja Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1945