Język Icon jest językiem beztypowym. To lakoniczne stwierdzenie oznacza tyle, że każdej zmiennej (a w zasadzie prawidłowiej należałoby mówić, że każdemu identyfikatorowi) można przypisać wartość dowolnego typu, nawet wówczas, gdy wcześniej tej samej zmiennej przypisano wartość innego typu (a tym samym z danym identyfikatorem został wcześniej związany inny typ). To podejście znaczenie odbiega od większości rozwiązań występujących w najpopularniejszych językach programowania (jak choćby C czy Pascal), w których zmienna (pewien identyfikator) zostaje na wczesnym etapie kompilacji związany z określonym typem danych. Icon należy więc do kategorii języków z wiązaniem dynamicznym typów danych, wykonywanym w trakcie przebiegu programu.

W Iconie istnieje 10 predefiniowanych typów danych. Impelementacja WinIcon rozszerza pojęcie typu. Każdy typ, lub grupa typu ma swój oznacznik literowy: lp.ICONWINICON nazwaoznacznik literowypolska nazwanazwaoznacznik literowypolska nazwa1.co-expresionewspółwyrażenieco-expresionCwspółwyrażenie2.csetczbiór znakówcsetczbiór znaków3.filefplikfilefplik4.integericałkowityintegericałkowity5.listalistalistLlista6.nullupustynullnpusty7.procedurepproceduralnyprocedurepproceduralny8.realrrzeczywistyrealrrzeczywisty9.stringsłańcuch znakówstringsłańcuch znaków10.tablettabelatableTtabela11.record typesRtypy rekordowe12.setSzbiory13.any typexdowolny typ14.numericNtypy numeryczne

(i | r)15.any structure typeXdowolny typ strukturalny

(L | R | S | T)16.field of recordFpole rekordu

Oprócz standardowych w.w. typów danych, każda deklaracja rekordu wprowadza nowy typ danych, o nazwie zgodnej z nazwą rekordu podaną w deklaracji, np. record complex(Re,Im) deklaruje nowy typ danych – complex.

Typ danej wynika: z samego zapisu danej w przypadku literałów, zgodnie z opisem zawartym w rozdziale Kod źródłowy, z wiązania typu z identyfikatorem dokonywanego dynamicznie w trakcie wykonywania programu, podczas wykonywania operacji przypisania.