Akcesory

Czym jest akcesor?

Krótko omówiliśmy zmienne instancji we wcześniejszym rozdziale, ale jeszcze za wiele z nimi nie robiliśmy. Zmienne instancji obiektu są jego atrybutami, to te rzeczy, które odróżniają obiekt od innych obiektów tej samej klasy. Za ważną czynność zapisywania i odczytywania atrybutów odpowiedzialne są metody nazywane akcesorami atrybutów. Jak za chwilę zobaczymy, nie musimy pisać akcesorów bezpośrednio. Wcześniej jednak poznajmy wszystkie etapy ich tworzenia.

Wyróżniamy dwa rodzaje akcesorów: piszące (ang. writerW innych językach programowania powszechnie funkcjonuje nazwa setter.) i czytające (ang. readerW innych językach programowania - getter.).

class Owoc def zapisz_rodzaj(r) # akcesor piszacy @rodzaj = r end

def czytaj_rodzaj # akcesor czytajacy @rodzaj end end

o1 = Owoc.new

# uzycie akcesora piszacego: o1.zapisz_rodzaj("brzoskwinia")

# uzycie akcesora czytajacego: o1.czytaj_rodzaj #=> "brzoskwinia"

Gdybyśmy wpisali powyższy kod do irba, moglibyśmy zastosować następujący sposób inspekcji:

irb(main):011:0> o1 => #

Proste prawda? Możemy przechowywać i odczytywać informację o tym, na jaki owoc patrzymy. Ale nasze nazwy metod są nieco rozwlekłe. W następującym przykładzie są już nieco bardziej zwięzłe i konwencjonalne:

class Owoc def rodzaj=(r) @rodzaj = r end

def rodzaj @rodzaj end end

o2 = Owoc.new o2.rodzaj = "banan" o2.rodzaj #=> "banan"

Metoda inspect

Jest tu potrzebna krótka dygresja. Z pewnością zauważyłeś, że jeżeli próbujemy spojrzeć na obiekt w irbie bezpośrednio, pokazuje się nam coś zagadkowego w rodzaju #. To jest po prostu domyślne zachowanie i oczywiście możemy je zmienić. Wszystko, co musimy zrobić to dodać metodę o nazwie inspect. Powinna ona zwracać łańcuch, który opisuje obiekt w jakiś sensowny sposób, włączając stany części lub wszystkich jego zmiennych instancji.

class Owoc def inspect "owoc rodzaju: #{@rodzaj}" end end

Podobną metodą jest metoda to_s (ang. convert to string - zamień na łańcuch), która jest używana gdy drukujemy obiekt. Ogólnie rzecz biorąc, możesz traktować inspect jako narzędzie, gdy piszesz i debugujesz programy, natomiast to_s jako sposób na formowanie wyjścia programu. irb używa inspect ilekroć wyświetla wyniki. Możesz użyć metody p by łatwo debugować wyjście z programów.

# Te dwie linie są równoważne: p obiekt puts obiekt.inspect

Łatwy sposób tworzenia akcesorów

Ponieważ wiele zmiennych instancji potrzebuje akcesorów, Ruby dostarcza wygodne skróty dla standardowych form.

Skrót Efekt attr_reader :v def v; @v; end attr_writer :v def v=(value); @v=value; end attr_accessor :v attr_reader :v; attr_writer :v attr_accessor :v, :w attr_accessor :v; attr_accessor :w

Korzystając z tabeli uporządkujmy naszą klasę i dodajmy informację na temat świeżości. Najpierw automatycznie wygenerujemy akcesory: czytające i piszące, a następnie dodamy nową informację do metody inspect:

class Owoc attr_accessor :stan attr_accessor :gatunek

def inspect "#{@stan} owoc rodzaju: #{@gatunek}" end end

o = Owoc.new o.gatunek = "banan" o.stan = "dojrzaly" p o #=> dojrzaly owoc rodzaju: banan

Więcej zabawy z owocem

Jeżeli nikt nie zjadł naszego dojrzałego owocu, może należałoby pozwolić, by czas zebrał swoje żniwo (poniższy kod możemy dopisać bezpośrednio do powyższego):

class Owoc def uplywa_czas @stan = "gnijacy" end end

p o #=> dojrzaly owoc rodzaju: banan o.uplywa_czas p o #=> gnijacy owoc rodzaju: banan

W następnym rozdziale zobaczymy, jak zapewnić, by już w momencie utworzenia Owoc miał zdefiniowany rodzaj i stan.