Alfabet indyjski zawiera samogłoski krótkie, do których zaliczamy: a, i, u, oraz długie: ā, ī, ū, e, o, ai, au, oraz spółgłoski, które dzielą się na podstawowe: p, b, f, m, t, d, s, z, n, l, r, k, g, ś, ć (jak w wyrazie ćma), dź (jak w wyrazie dźga), ń (jak w wyrazie leń), j (jak), n odpowiada polskiemu tylnojęzykowemu n (jak w wyrazie bank), w, poza tym w wygłosie wyrazów po długim ā często w przekształca się w o, oraz spółgłoski cerebralne: t, th, d, dh, n, r, rh.

Spółgłoska h jest zawsze dźwięczna.

Spółgłoski f, z, q, x, g występują tylko w wyrazach zapożyczonych.

Do zapisu języka hindi używa się pisma dewanagari. Jest to dzisiaj najbardziej rozpowszechnione pismo północnych Indii. Dewanagari jest to pismo sylabiczne, polegające na tym, że każdy znak w wariancie podstawowym zawiera samogłoskę a. Sylaby zawierające inne samogłoski niż a tworzy się przez kombinację znaku spółgłoski z odpowiednim znakiem samogłoski. Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis ह ha H spółgłoska „h”, jak w ang. *Hindi* न na N spółgłoska „n”

Teraz połączmy te dwie litery.

हन z pierwszego wejrzenia te dwie litery wyglądają jak hn i tak właśnie jest, ale – tak jak wcześniej wspomniano – każda litera wymawiana jest jako sylaba z a, tak więc czytamy ten wyraz jako hana, jednak jest tu jeszcze jedno ale, w nowoczesnym hindi ostatnie a" nie jest wymawiane. Znak (Devanāgarī) Transliteracja Łacińskie Opis नह nah NAH zbitka: na + ha → „nah” द da D' „d” jak w *hinDi*; istnieje też wariant d/r o brzmieniu pośrednim म ma M „m” jak w *mama*; मम = „mom” र ra R „r” jak w *rolka* क ka K „k” jak w *kot* ा ā A samogłoska „a” (dłuższa); pionowa linia; np. हा ि i I krótkie „i”, jak w ang. *hit*; pisane **przed** literą, czytane **po** niej ी ī I długie „i” (*ee*), jak w ang. *see*; pisane **za** literą (np. ही) ो o O „o”, jak w ang. *domain* (np. हो) ौ au AU „au”; brzmieniowo jak „o” z odcieniem „u”, dłuższe (np. हौ) ु u U krótkie „u”, jak w ang. *look* (np. हु) ू ū U długie „u”, jak w ang. *cool* (np. हू) े e E „e”, jak w ang. *helm* (np. हे) ै ai AI dyftong „ai”; wariant „e” o innym brzmieniu (np. है)

Jeszcze jedna ważna uwaga, kropka nad literą powoduje nosalizację. Wygląda ona tak: Znak (Devanāgarī) Transliteracja Łacińskie Opis ं ṃ / ṁ M' znak nosalizujący: daje brzmienie „‑n” lub „‑ng”, zależnie od spółgłoski po nim

हिंदी – w końcu możemy napisać HINDI. Teraz przyjrzyjmy się temu wyrazowi bliżej. Najpierw widzimy literę i, ale to jest krótkie i, więc jest czytane po następnej literze. Patrzymy zatem na następną literę, h. Tak więc mamy "HI", następnie widzimy kropkę, która nosalizuje litery -HIN, czytamy litery D i długie I. Możemy już więc przeczytać cały wyraz HINDI.

Samogłoski: Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis अ a A podstawowa samogłoska „a” आ ā AA ekwiwalent znaku ा, wymawiana tak samo इ i I krótkie „i” ई ī I długie „i” ओ o O samogłoska „o” औ au AU dyftong „ou” ऊ ū U długie „u” उ u U krótkie „u” ए e E samogłoska „e” ऐ ai AI dyftong „ai”

Spółgłoski:

Tylnojęzykowe (brzmienie wychodzi z tyłu gardła) Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis क ka K spółgłoska miękka, nieaspiracyjna ख kha KH spółgłoska miękka, aspiracyjna ग ga G spółgłoska dźwięczna, nieaspiracyjna घ gha GH spółgłoska dźwięczna, aspiracyjna

Średniojęzykowe (tył języka dotyka podniebienia) Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis च ca CH bezdźwięczna, nieaspiracyjna छ cha CCH bezdźwięczna, aspiracyjna ज ja J dźwięczna, nieaspiracyjna झ jha JH dźwięczna, aspiracyjna

Cerebralne (inaczej retrofleksyjne) (zwijając język w rurkę) Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis ट ṭa T bezdźwięczna, nieaspiracyjna (retrofleksyjna) ठ ṭha TH bezdźwięczna, aspiracyjna (retrofleksyjna) ड ḍa D dźwięczna, nieaspiracyjna (retrofleksyjna) ढ ḍha DH dźwięczna, aspiracyjna (retrofleksyjna)

Zębowe (język dotyka zębów) Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis त ta T' bezdźwięczna, nieaspiracyjna (dentalna) थ tha TH' bezdźwięczna, aspiracyjna (dentalna) द da D' dźwięczna, nieaspiracyjna (dentalna) ध dha DH' dźwięczna, aspiracyjna (dentalna) न na N nosowa (dentalna)

Wargowe (brzmienie wychodzi przez prawie zamknięte lub zamknięte usta) Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis प pa P bezdźwięczna, nieaspiracyjna (labialna) फ pha F bezdźwięczna, aspiracyjna (labialna) ब ba B dźwięczna, nieaspiracyjna (labialna) भ bha BH dźwięczna, aspiracyjna (labialna) म ma M nosowa (labialna)

Półsamogłoski (wymawiane przez otwarte usta i gardłowo) Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis य ya Y półsamogłoska (palatalna) र ra R półsamogłoska (retrofleksyjna / alveolarna) ल la L półsamogłoska (dentalna) व va V/W półsamogłoska (labialna; realizacja między V a W) ज़ za Z spółgłoska zapożyczona (urdu / perski; dźwięczna)

Syczące (Wymawiane niemal identycznie jak polskie : Ś, SZ, S) Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis श śa / śaḥ SH sybilanta palatalna ष ṣa SSH sybilanta retrofleksyjna स sa S sybilanta dentalna

Krtaniowe Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis ह ha H krtaniowa (glottalna)

inne Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis क्ष kṣa KSH złożona: ka + ṣa (retrofleksyjna sybilanta) त्र tra T'R złożona: ta + ra (dentalna + półsamogłoska) ज्ञ jña GY złożona: ja + ña (palatalna nosowa) श्र śra SHR złożona: śa + ra (palatalna sybilanta + półsamogłoska) ऋ ṛ RI samogłoska r‑barwna (retroflexyjna)

litery podwójne Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis क्क kka KK geminata: podwojone ka ट्ट ṭṭa TT geminata: podwojone retrofleksyjne ṭa ठ्ठ ṭhṭha TTH geminata: podwojone retrofleksyjne aspiracyjne ṭha त्त tta T'T' geminata: podwojone dentalne ta न्न nna NN geminata: podwojone dentalne na (pisownia podobna do [TR]) ड्ड ḍḍa DD geminata: podwojone retrofleksyjne ḍa द्द dda D'D' geminata: podwojone dentalne da

Jeszcze jedna bardzo ważna rzecz: "virama" Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis टम ṭam TAM T + M jako zwykła sylaba (samogłoska inherentna „a” po ट) ट्म ṭma TM T + virama + M → zbitka spółgłoskowa bez samogłoski

a także pół litery: Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis सस sas SAS S + S → pełna sylaba z inherentnym „a” सक sak SAK S + K → pełna sylaba z inherentnym „a” स्स ssa SS half‑S (virama) + S → geminata / zbitka bez samogłoski स्क ska SK half‑S (virama) + K → zbitka spółgłoskowa bez samogłoski

pół-litery + N: (znakt + virama + n) Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis ब्न bna B'N b् + न → zbitka bez samogłoski ह्न hna H'N h् + न → zbitka bez samogłoski ग्न gna G'N g् + न → zbitka bez samogłoski द्न dna D'N d् + न → zbitka bez samogłoski प्न pna P'N p् + न → zbitka bez samogłoski र्न rna R'N r् + न → zbitka bez samogłoski क्न kna K'N k् + न → zbitka bez samogłoski त्न tna T'N t् + न → zbitka bez samogłoski म्न mna M'N m् + न → zbitka bez samogłoski व्न vna V'N v् + न → zbitka bez samogłoski स्न sna S'N s् + न → zbitka bez samogłoski

Half Letter + R: Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis ब्र bra BR b् + र → zbitka spółgłoskowa ह्र hra HR h् + र → zbitka spółgłoskowa ग्र gra GR g् + र → zbitka spółgłoskowa द्र dra DR d् + र → zbitka spółgłoskowa ज्र jra JR j् + र → zbitka spółgłoskowa ड्र ḍra DR ḍ् + र → retrofleksyjna zbitka spółgłoskowa प्र pra PR p् + र → zbitka spółgłoskowa र्र rra RR r् + र → geminata / zbitka spółgłoskowa क्र kra KR k् + र → zbitka spółgłoskowa त्र tra T'R t् + र → dentalna zbitka spółgłoskowa च्र cra CHR c् + र → zbitka spółgłoskowa ट्र ṭra TR retrofleksyjna zbitka spółgłoskowa न्र nra NR n् + र → zbitka spółgłoskowa न्र nra NR m् + र → alternatywna pisownia (m् → nosowa) व्र vra VR v् + र → zbitka spółgłoskowa ल्र lra LR l् + र → zbitka spółgłoskowa स्र sra SR s् + र → zbitka spółgłoskowa य्र yra YR y् + र → zbitka spółgłoskowa

PÓŁ-R + znak: Devanāgarī Transliteracja Łacińskie Opis र्ह rha RH r् + ह → zbitka krtaniowa र्स rsa RS r् + स → zbitka sybilantowa र्म rma RM r् + म → zbitka labialna र्न rna RN r् + न → zbitka dentalna र्ज rja RJ r् + ज → zbitka palatalna र्द rda RD r् + द → zbitka dentalna र्ट rṭa RT r् + ट → zbitka retrofleksyjna र्त rta T'R r् + त → zbitka dentalna (odpowiednik [T'R])