Równanie kuli W przestrzeni n-wymiarowej mamy zdefiniowaną pewną normę , należącej do przestrzeni rzeczywistej, wzór na kulę niedomkniętą, a także domkniętą, a na samym końcu sfery przestawiamy wzorami poniżej o promieniach R, obie kule (niedomkniętą i domkniętą) dla przestrzeni z tą właśnie zdefiniowaną normą przestawiamy:

Dla przestrzeni Euklidesowej z normalną normą kule niedomkniętą, domknięta, a także sferę przestawiamy po kolei:

gdzie N jest to wymiar kuli w przestrzeni n-wymiarowej.

Objętość kuli w n-wymiarowej przestrzeni Wzór na sferę , dla której promień naszej rozważanej sfery jest R mając współrzędne środka tej kuli xio, i współrzędne punktów sfery xi, piszemy:

Oznaczmy dla oczywistych powodów, że środek kuli jest w środku układu współrzędnych, tzn. zachodzi warunek x0i=0 we wzorze , co nie umniejsza dowodu, by później wyznaczyć objętość n wymiarowej kuli zanurzonej w przestrzeni n-wymiarowej, zatem z definicji n-wymiarowej objętości kuli o promieniu jeden Ω(1) pomnożonej przez Rs mamy:

Grupując we wzorze odpowiednio wyrazy w czynniku pod całką, gdy promień kuli wynosi jeden, korzystając przy tym ze wzoru , wtedy objętość n-wymiarowej tej kuli jest:

Obierzmy promień kuli s wymiarowej o promieniu jeden, który określany wzorem , gdzie R1 jest promień kuli w s-1 wymiarowej przestrzeni, pisząc ją przez , wtedy jej objętość:

Ale ponieważ zachodzi na pewno , to wzór na promień jednostkowy kuli, którego objętość Ωs(1) wyżej wspomniana w zależności od objętości kuli s-1 wymiarowej Ωs-1(1), piszemy:

Policzmy teraz całkę początkowo przekształcając tą całkę z własności symetryczności funkcji podcałkowej, która występuje jako całka we wzorze końcowym wynikowym :

Dokonując podstawienia wynikającego z podstawienia wynikającego ze wzoru x=y2, to różniczka funkcji y(x) piszemy przez , wtedy końcowy wzór piszemy jako:

Całka występująca we wzorze jest szczególnym rodzajem całki Eulera pierwszego rodzaju, gdzie w naszym przypadku mamy oraz , którą definiujemy wzorem zapisaną w punkcie .

Całka Eulera B(a,b) dla parametrów równych a=α i b=β we wspomnianym wzorze na definicji całki Eulera pierwszego rzędu, dla naszych argumentów wchodzących w skład do tej całki, którą możemy napisać jako tożsamość:

Korzystając z całki i z definicji całki Eulera dla specyficznych wartości a i b dla kuli zanurzonej w s-wymiarowej przestrzeni i po pewnych operacjach dokonywanych przez nas we wzorach pośrednich, to wzór na objętość n-wymiarowej kuli jednostkowej przestawianych wzorem , które tutaj dla kuli jednostkowej piszemy:

Ale pamiętając również, że funkcja , którego wartość wprowadziliśmy w punkcie , wtedy objętość kuli określamy ogólnym wzorem w zależności od funkcji Γ z liczby , gdzie s jest wymiarem kuli s-wymiarowej.

Gdy s jest równa podwojonej liczbie k, czyli wedle podstawienia , które dokonamy we wzorze , zatem objętość kuli jednostkowej w tym naszym przypadku zapisujemy:

Gdy s jest liczbą nieparzystą, czyli jest równa podwojonej wartości k odejmując od niej później jeden, czyli według podstawienia , to wyrażenie piszemy wedle schematu:

Zestawienie wzorów na objętość dla kuli s-wymiarowej Wiedząc, że objętość s-wymiarowej kuli jest wyrażona za pomocą objętości kuli jednostkowej pomnożonej przez s-tą potęgę promienia tejże kuli, którego ta objętość jest , to ta nasza objętość jest wyrażona wedle wzorów dla s parzystego i s nieparzystego , wtedy zbierając to wszystko do kupy, piszemy:

co kończy dowód.

Pole powierzchni sfery w n-wymiarowej przestrzeni Zakładamy, że mamy dwie sfery o wspólnym środku i promieniach, takimi że zachodzi , czyli wystarczy policzyć pochodną funkcji V określone wzorem ogólnym względem promienia kuli określonego przez wielkość R,

Stąd jego powierzchnia s-wymiarowej kuli, korzystając ze wzoru na objętość kuli określone wzorem , jest: