Konfiguracja modemu w Mandrake i Red Hat Linux

Połączenie modemowe może być inicjowane przy starcie systemu lub przez użytkownika. Podobnie jak dla interfejsów sieciowych, dla każdego kolejnego połączenia z ISP tworzony jest plik /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-nazwa Dla przykładu, jeżeli korzystamy z usług polskiego monopolisty może on nosić nazwę (Red Hat Linux): /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-tpsa lub (Mandrake): /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-ppp0 oraz zawierać następujące zmienne konfiguracyjne: ONBOOT=no USERCTL=yes PEERDNS=yes DEVICE=ppp0 BOOTPROTO=dialup LINESPEED=115200 MODEMPORT=/dev/ttyS0 PROVIDER=tpsa DEFROUTE=yes PERSIST=no PAPNAME=ppp WVDIALSECT=tpsa MODEMNAME=Modem0 Znaczenie najważniejszych dyrektyw konfiguracyjnych: USERCTL=yes - połączenie może zostać uruchomione przez użytkownika innego niż root, po przez polecenie usernetctl, PEERDNS=yes - adresy serów DNS uzyskanych podczas łączenia z ISP zostaną dodane do konfiguracji systemu, DEVICE=ppp0 - oznaczenie połączenia przez protokół PPP, BOOTPROTO=dialup - połączenie dodzwaniane (ang. dial-up), LINESPEED=115200 - prędkość połączenia RS-232, MODEMPORT=/dev/ttyS0 - plik reprezentujący połączenie szeregowe (ttyS0 dla COM1), PROVIDER=tpsa nazwa dostawcy internetu zdefiniowanego w konfiguracji demona pppd oraz wvdial występuje tylko jeżeli konfiguracja opiera się na wvdial (Red Hat Linux), DEFROUTE=yes - czy po udanym nawiązaniu połączenia należy ustawić serwer operatora ISP jako domyślną bramę sieciową, PAPNAME=ppp - nazwa użytkownika dla autoryzacji PAP, WVDIALSECT=tpsa - nazwa operatora wykorzystywana przez wvdial do nawiązania połączenia, ta opcja występuje tylko jeżeli korzystamy z tego programu (Red Hat Linux).

Nawiązywanie połączenia zajmuje się najpierw aplikacja (Red Hat Linux) wvdial lub (Mandrake) chat. Program ten inicjalizuje modem oraz rozpoczyna połączenie. Konfiguracja wvdial znajduje się w pliku: /etc/wvdial.conf Program chat pełni tą samą funkcję, a jego pliki konfiguracyjne mogą znajdować się w katalogu: /etc/sysconfig/network-scripts/ gdzie noszą nazwy powiązane z numerem interfejsu: /etc/sysconfig/network-scripts/chat-ppp0 Hasła przechowywane są w plikach: /etc/ppp/pap-secrets dla autoryzacji PAP, oraz: /etc/ppp/chap-secrets dla autoryzacji CHAP.

Kiedy modem jest już gotowy, pracę przejmuje demon pppd, który konfiguruje połączenie IP oraz przeprowadza autoryzację.

Root może uruchomić połączenie sieciowe poleceniem: ifup operator gdzie: ifup - polecenie uruchamiające sieć, operator - to nazwa operatora dla której istnieje plik ifcfg-operator. Inni użytkownicy mogą się posłużyć poleceniem: usernetctl operator up gdzie: usernetctl - polecenie pozwalające zwykłym użytkownikom na uruchomienie niektórych interfejsów sieciowych, up - dyrektywa oznaczająca podniesienie interfejsu (ang. up - do góry).

Aby sprawdzić przebieg nawiązywania komunikacji modemowej należy przeanalizować plik: /var/log/messages Komunikaty generowane podczas konfiguracji połączenia zawierają w sobie nazwy zajmujących sie tym programów: pppd, chat, wvdial, ifup-ppp.

Polecenie ip będące częścią pakietu iproute pozwala odczytać bieżącą konfigurację sieci. Aby wyświetlić pełna informację o wszystkich połączeniach sieciowych można posłużyć się poleceniem: ip -v addr show Polecenie to może zwrócić następujący wynik: 1: lo: mtu 16436 noqueue link/loopback 00:00:00:00:00:00 brd 00:00:00:00:00:00 inet 127.0.0.1/8 scope host lo valid_lft forever preferred_lft forever 2: eth0: mtu 1500 pfifo_fast qlen 1000 link/ether 00:50:bf:ff:59:ab brd ff:ff:ff:ff:ff:ff inet 192.168.1.22/16 brd 192.168.255.255 scope global eth0 valid_lft forever preferred_lft forever