Wiadomo jednak, że gęstość prawdopodobieństwa w mechanice kwantowej klasycznej zdefiniowana jest jako moduł kwadratu funkcji falowej opisywanej dany stan kwantowy:
Korzystając przy tym z równań (równania zależnego od czasu równania Schrödingera) i (sprzężonego po zespolonemu do równania Schrödingera), to pochodna cząstkowa gęstości prawdopodobieństwa względem czasu:
Operator energii całkowitej cząstki z uwzględnieniem potencjału wektorowego w elektrodynamice klasycznej przedstawia się według wzoru , przy wykorzystaniu równania :
Na podstawie udowodniliśmy złożoną tożsamość, która mamy zamiar uprościć.
Zdefiniujmy wyrażenie, które nazwiemy gęstością prądu prawdopodobieństwa i zapiszemy je przy pomocy potencjału wektorowego magnetycznego i funkcji falowej opisującej cząstkę:
Wyznaczmy dywergencję wielkości zdefiniowanej w , czyli gęstości prądu prawdopodobieństwa :
Drugi i trzeci składnik razem wzięte w są identyczne jak dywergencja gęstości prądu prawdopodobieństwa , zatem wyrażenie piszemy:
Równanie jest równaniem ciągłości znane z mechaniki kwantowej klasycznej z gęstością prawdopodobieństwa zdefiniowanego w i gęstością prądu zdefiniowaną w .