Pełny cykl silnika składa się z sześciu kolejnych suwów tłoka, odbywających się w czasie trzech obrotów wału korbowego. Silniki sześciosuwowe są rozwinięciem czterosuwowych. Dodatkowe dwa suwy mają na celu podwyższenie sprawności silnika i obniżenie emisji szkodliwych składników spalin.
W silnikach sześciosuwowych dodatkowo wykorzystywane jest ciepło pozostałe po suwach pracy i wydechu z cyklu czterosuwowego. Podczas dodatkowego suwu pracy do komory spalania podawany jest płyn, który podgrzewając się, jednocześnie chłodzi silnik. Najczęściej silniki sześciosuwowe nie wymagają dodatkowego układu chłodzenia.
Suwy występujące w silniku sześciosuwowym to kolejno: suw dolotu (ssania), suw sprężania, suw rozprężania (pracy), suw wylotu (wydechu), dodatkowy suw pracy, dodatkowy suw wydechu.
Należy dodać, iż silnik sześciosuwowy ma również polskie korzenie. Konstruktor z Będzina (woj. śląskie), Antoni Gnoiński w 1997 roku opracował zasadę pracy obiegu sześciosuwowego, która została opublikowana przez Urząd PatentowyBiuletyn Urzędu Patentowego 1999, nr 12(664), s. 53, nr pat. P323508..
Zobacz też Strona o silnikach sześciosuwowych na anglojęzycznej Wikipedii