Wyróżniamy pięć form trybu rozkazującego:

Forma pierwsza: Odnosi się do zaimka 2 os. l. poj. तु i składa się z samego czasownika, np. Czasownik (bezokolicznik) Rdzeń / temat IAST Polski Rozkaz जाना जा jā iść जा! — idź! खाना खा khā jeść खा! — jedz!

Formy tej nie używa się zbyt często ze względu na poufałość lub obraźliwe zachowanie w stosunku do drugiej osoby.

Forma druga: Odnosi się do zaimka 2 os. l. mn; tworzona jest przez dodanie do tematu czasownika końcówki - ओ-o, np. Czasownik (bezokolicznik) Rdzeń / temat IAST Polski Rozkaz (l.poj.) Rozkaz (l.mn.) पढ़ना पढ़ paṛh czytać पढ़! — czytaj! पढ़ो! — czytajcie!

Czasowniki, w których temat zakończony jest na -ओ nie przyjmują końcówki, lecz odmieniają się tak jak liczba pojedyncza drugiej osoby, np. Forma Hindi IAST Znaczenie / użycie Rozkaz podstawowy (l.poj.) हो ho bądź! Rozkaz podstawowy (l.mn.) होओ ho-o bądźcie!

Forma trzecia: Zaimek आप posiada dwie formy trybu rozkazującego. Pierwszą formę grzecznościową tworzy się przez dodanie do tematu czasownika końcówki -इए/इये (ie/iye), np. Bezokolicznik Rdzeń IAST Znaczenie Forma honoryfikatywna (-इए/इये) Bardzo grzeczna (-इएगा/इयेगा) करना कर kar robić, móc, potrafić कीजिए कीजिएगा छूना छू chū dotykać छुइए छुइएगा लिखना लिख likh pisać लिखिए लिखिएगा

Forma czwarta: Kolejną formą trybu rozkazującego jest bezokolicznik. Może on się odnosić do wszystkich zaimków 2 os. Wyraża on konkretne polecenie lub rozkaz, jak również polecenia o charakterze ogólnym. Element Hindi (Devanagari) IAST Znaczenie Okolicznik हमेशा hameśā zawsze Rzeczownik सच sac prawda Bezokolicznik बोलना bolnā mówić

Forma piąta: Imiesłów przysłówkowy uprzedni tworzony jest przez dodanie do tematu czasownika sufiksu Forma Hindi (Devanagari) IAST Funkcja Przykład Rdzeń कर kar podstawowy temat czasownika कर रहा हूँ — robię Partykuła łącząca के ke łączenie dwóch czasowników, „po tym jak…” के बाद — po tym jak Imiesłów złożony करके karke „robiąc”, „po zrobieniu”, aspekt wykonania करके आया — przyszedł po zrobieniu

Najczęstszym polskim odpowiednikiem jest imiesłów uprzedni -łszy/-wszy, jednak zdarza się, że odpowiada on imiesłowowi współczesnemu -ąc.