PSIGBN, PSIGNW, PSIGND działają — odpowiednio — na wektorach bajtów, słów bądź podwójnych słów ze znakiem, zmieniając znaki tych elementów w argumencie docelowym, dla których odpowiadające im elementy argumentu źródłowego są ujemne.

Np. rozkaz PSIGNW xmm1, xmm2 wykonuje:

for i:=0 to 7 do if xmm2[i] < 0 then xmm1[i] := - xmm1[i];

albo zapisując z wykorzystaniem funkcji signum:

for i:=0 to 7 do xmm[i] := xmm1[i] * SIGN(xmm2[i]);